[*]

Tumidajewicz

$__________$$$$$
$$_______$$..$$$$$$
$$$_____$$.$$$$$$.$$
$$$$.$$__$.$$$$$$$.$
$$.$$.$$__$$$$$$$$
$$.$$$.$$_$$$$$$$
$$$..$$_$$_$$$$$
$.$$$..$$$$$$$$$$$
$$.$.$$$$$$$$$$$$$
_$$.$$$$$$$$$$$$$$$
__$$$$_$$$$$$$$$$$$$
_$$$$__$$$$$$$$$_$$$$
__$$$$$$$$______$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$
♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥

.... w pustym pokoju pali się lampka
Wspomnień ogarek wiążący czas ....
Jeszcze niedawno był tu ktoś jeszcze .....
Lecz teraz .... pustka ......
Czyjś płomyk zgasł .....

W SERCU I MODLITWIE

Ode mnie
Do Ciebie

Miłości moja
pożycz skrzydeł
unieś mnie ponad cierpieniem
wznieś nad obłoki
może wśród chmur
odnajdę marzenia
zobaczę szczęścia oczy
Zdejm ciężar zbyt wielki
niech stanie się na
kształt muszelki
wtedy w marzeniach
jak w morzu utonę na wieki
przy Twoim Sercu.

Pozdrawiam z serca na kolejny tydzień. Zofia

Tumidajewicz

Marzenia
Uskrzydlają chorą duszę
Lecz wciąż jest w nas gorycz
I tęsknota za Tobą
Gorzki smak żalu
.......((....................((
.......) .........).........)
......( ♥ ).......((.......( ♥ )
...._ `|'_........)...... _`|'_
....( """" )......(♥).....( """" )
....)/(/( |....._ | _....|/(/( |
....() )()||....(""""")....() )()||
....| () ||....|/)()()|.....| () ||
....|....||....|.....().....|....||
....|.☆.()...|...☆.|....|.☆.()

KTO ZNAŁ WSPOMNI,
KTO KOCHAŁ NIE ZAPOMNI

Cicho przerwany rozdział życia
i brak szansy na jego wznowienie
napawa smutkiem, rozpaczą, goryczą, pustką i osamotnieniem.
........................ )
....................... (,)
..........)......... ._'!/'_
.........(,)......... (""""")
......._'!/'_..ڿڰۣڿ◕ + ◕ڿڰۣڿ
.... ("""""). ŚWIATEŁKO
.ڿڰۣڿ◕ + ◕ڿڰۣڿ ....... PAMIĘCI ..

ciocia Daniela M....

()
[]

Boże, Miłosierny Panie,
daj duszom miejsce w niebie,
błogosławiony pokój
i jasność Twojego światła.

Nieustające światełko wiecznej
pamięci Aniołku,pozdrowiamy
bliskich.

()
[] PRZEPRASZAM ZA SPÓŹNIONE URODZINOWE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI.
"NIECH DOBRY BÓG ZAWSZE CIĘ ZA RĘKĘ TRZYMA.."

MOJA PAMIĘĆ

 „O śmierci wiedział, co wszystkim wiadomo: 
że nas zabiera i wtrąca w milczenie,
lecz kiedy ona, nie wydarta z domu, 
nie, z jego oczu zdjęta cichym cieniem, 
odeszła między nieznajome mary 
i kiedy czuł, że tam w umarłych kraju 
dziewczęcy uśmiech jej jak księżyc mają 
i z jej dobroci biorą miary,
wtedy mu bliskie stały się mogiły...  „