[*]

DROGI BATKU*

"Gorzko pachną..."

Gorzko pachną samotną jesienią
te wieczory bez Ciebie umarłe,
kiedy marzę zaplątany w jesień,
kiedy serce mnie dławi pod gardłem.

Kiedy liście żółtawym odblaskiem
spełzną na dół na ściśnięte pięście,
w mgłach daleko zagubiona radość,
w mgłach daleko zagubione szczęście.

Potem noce mnie ciszą umęczą,
myśli spali błyskawicą drżenie,
potem serce mi wydrze przymarłe
jesień w wieczór spłakany wspomnieniem...

Tumidajewicz

...........)
...........( , )
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
.........() )()|| Światełko Pamięci
..........| () ||
..........|.....||
..........|.....()
..........|.....|( ***/)
..........|.....|( (_)/ )
..........|.....|(_ /| _)
..[*][*].|.....|../___ dla naszych ANIOŁKÓW

Zapomnę o złej niedoli,
Zapomnę co dręczy i boli,
Zapomnę o sobie,
Lecz nigdy nie ZAPOMNĘ O TOBIE !!!

♥ JESTEŚ ANIOŁKU W MEJ PAMIĘCI I MODLITWIE ♥

[*]

"Aniołowie nasi..."
 
„Ich głos jest jak strumień leśny

Delikatnie śpiewa pieśni
Które tylko w głębi ciszy
Serce, a nie ucho słyszy

Dotyk dłoni- powiew wiatru

Delikatnie muska ramię
Aby przebyć bez upadku
Drogę, co przed nami stanie

Za dnia wciąż przy naszym boku
W nocy siedzą u wezgłowia
Niestrudzeni, niewidoczni
Liczą wypaplane słowa
Wypaplane, wykrzyczane
Te bolesne i te słodkie
Przebierają jak mak z grochem

Prosząc Boga tysiąckrotnie
By ich podopiecznych błędy
W wielkim swoim zmiłowaniu
Złożył w niepamięci czasu
Jak my głowę na posłaniu
A gdy w słońcu świat się budzi

Aby pędzić poprzez życie
Oni kroczą znów do ludzi
Rozwijając skrzydła skrycie”


Twoim Bliskim Aniołku spokoju serca wiedząc , że czuwasz zawsze i wszędzie,,,

['][']
MODLITWA W DRUGĄ NIEDZIELĘ ADWENTU

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Tumidajewicz

_______(
______(,;)
_____〖♥〗
_____〖♥〗
_____〖♥〗
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥

Myśląc płaczę
Płacząc - marzę
Marząc - cierpię
Cierpiąc - wołam
Wołam - wróć!

[*] [*]

Zapalamy światełko
na dziś i jutro dla Ciebie*^*

„„..Tęskno­ta , słowo zużyte,
Ot­warło mi swoją dal...
Jak różne są słowa ukryte
W króciut­kim wyrazie:żal...”