[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

** Pełno nas .... ** a jakby nikogo
nie było ... **

[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

** Jedną tylko Duszą ... tak wiele
ubyło .... **

[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

(*) Śpij spokojnie Aniołku .... (*)

[*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*][*]

________________(*)
________________§§
_______________§__§
______________§_§§_§
_____________§__§§__§
______________§_§§_§
________________[§]
________§§§§§§§§§§§§§§§§§§
__________§§§§§§§§§§§§§§
__________§§§§§§§§§§§§§§
__________§§§§§§§§§§§§§§
__________§§§§§§§§§§§§§§
__________§§§§§§§§§§§§§§
__________§§§§§§§§§§§§§§
________$$$$_$_____$_$$$$
________$$$$$$_$$$_$$$$$$
Rozłąka jest naszym losem....
Spotkanie naszą nadzieją..

MAMUŚ PAMIĘTAM I NIGDY NIE ZAPOMNĘ...

Jednym pytaniem zadręczam
wciąż Ciebie Panie
Dlaczego??
Nie ma odpowiedzi
a czas leci dalej...[*]

............( , )
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
.........() )()||
..........| () || ..
..........|.....||..
..........|.....()
..........|.....|( ***/)
..........|.....|( (_)/ )
..........|.....|(_ /| _)
..[*][*].|.....|../___

W pamięci i modlitwie

"Każdy ślad swój jakiś zostawi Życie nasze jak pociąg się toczy, gdy się rodzisz wsiadasz do niego i ten pociąg przez życie Cię wiezie, aż do końca przystanku TWOJEGO.
Nikt z nas nie zna czasu podróży, pociąg jedzie wciąż -nowe perony, ciągle nowi ludzie wsiadają, pociąg w różne rozwozi ich strony., mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży, to w pamięci swojej zachowasz, już do końca życiowej podróży.
Najsmutniejsze są chwile w podróży, gdy wysiadają Ci , których TY kochasz, po nich zawsze pustka zostaje, cicho w kącie przedziału zaszlochasz.
I już smutek zostanie do końca, i tęsknota co pali Cię skrycie, bo już bez tych co byli najbliżsi, musisz dalej pojechać przez życie.
Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz, na końcowym wysiądziesz peronie, to pamiętaj, że oni tam będą znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…"
Spoczywaj w pokoju Pani Barbaro (*)

Światełko dla Ciebie, pamiętamy

Nie ma lekarstwa mocniejszego,
skuteczniejszego, doskonalszego dla naszych ran
we wszystkich sprawach ziemskich,
jak mieć kogoś,
kto cierpi z nami w każdym nieszczęściu
i cieszy się w powodzeniu.
Aelredo di Rievaulx,