Nie! Oni nie odeszli!
Oni są z nami
głęboko w naszych
sercach schowani.
Póki żyjemy
Oni są wokół
tylko, że poza
zasięgiem naszego wzroku.
.......................)
.......................(,)
..........).........._\'\\!/\'_
.........(,).........(\"\"\"\"\")
......._\'\\!/\'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(\"\"\"\"\")...................
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ..................
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Tumidajewicz

♥♥♥
Serce na pół rozdarte ...
krwawii ból je przenika ...
bo cóż to życie jest warte...
gdy Ciebie tu nie ma ASIEŃKO ...
♥♥♥

Tumidajewicz

Stracić kogoś...
To tak jakby zgasić Słońce na niebie
Cały świat oblec w czarną szatę
A to co kolorowe schować gdzieś głęboko

Stracić kogoś...
To tak jakby uciszyć wszystko dookoła
Kazać ptakom przestać śpiewać
Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew

Stracić kogoś...
To tak jakby samemu wydać ostatnie tchnienie...

CHOĆ ŚPISZ
SNEM WIECZNYM
TO JESTEŚ
W NASZYCH SERCACH …

...........)\\.........
...........(,)........
.........__\'|\'__.......
.........(\"\"\"\"_)......
SOBOTNIO-NIEDZIELNE
ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI.

_____________)
____________ ( (
____________ ) ) )
___________ ( (?) ) )
___________ ( ( ( (?))
___________( (?) )) ) )
__________ ( ( ( (?) )) )
___________( (( (?)) ))
___________▂[IIIIII]▂_
__________ [║█]╬[█║]_______(¯`v´¯)
__________ [║╬[█]╬║]______(¯`-❤- ´¯)
__________ [║█]╬[█║]_______(_.^._)(¯`v´¯)
__________ [║╬[█]╬║]___(¯`v´¯) ╲((¯`-❤- ´¯)
__________ [║█]╬[█║]__(¯`-❤- ´¯))/˜¨(_.^._)
__________ [║╬[█]╬║]___(_.^._)¸.~“˜¨¸╲(“˜¨
__________ [║█]╬[█║]__“˜¨..╲(¸.~“˜¨~˜˜¨)|¸.~
__________ [║╬[█]╬║]____¸.~“˜¨~.“˜.~“˜__~“˜
**•.•**• .•**• .•**• .•**• .•**• .•**• .•**•.•**• .•**•.•**• .•**•
* * * * * SOBOTNIO - NIEDZIELNE * * * * *
* * * * * ŚWIATEŁKO PAMIECI * * * * *

Światełko Pamięci do Nieba ....

............((,)).
..........[[[.][.]]]
..........[[[.][.]]]
..........[[[.][.]]]
:::::::::::::::::::::::::::::::

Tumidajewicz

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…