Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy uścisnę Cię, gdy spotkamy się w Niebie?
Tak bardzo chcę odmienić się,
bym mógł iść, iść tam, gdzie Ty,
hen, do Niebios.

Czy przywołasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy przytulę Cię, gdy spotkamy się w Niebie?
A drogi kres nieznany jest.
Jak mam żyć, gdy Ty masz być,
hen, w Niebiosach.

Czas złamać Cię chce, czas kolana Twe gnie.
Czas serce Ci rwie, musisz pospieszyć się.
Gdy trafię sam, do Raju bram,
żadnych łez nie będzie już tam,
łez w Niebiosach.

Czy rozpoznasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Czy zatrzymasz mnie, gdy spotkamy się w Niebie?
Tak mocno chcę odmienić się,
bym mógł iść, iść tam, gdzie Ty,
hen, w Niebiosa.

… kres życia ………
początkiem wieczności
idź w nią z Bogiem …….

*
Zapalam znicz,
Światełko Nadziei.
Zapalam Znicz
Dla Tych,
którzy posnęli.

Z pamięcią
o Pani Asieńko...
.............(
.............))
............./(
............(,))
..........( ( ,))
..........( ( ,) )
.........( (,, ) ))
.........(( (,, ))
.........(_.||._)
.......[]00000[]
.......[]00000[]
.......[]00000[]
...[]0000000000[]

:........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""")....... ....
???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI...

Tak blisko, a Ciebie nie ma...
Wszystkie marzenia rozwiał wiatr,
Gdzieś blisko nieba, blisko cienia
Odszedł wraz z Tobą cały świat...

{*} ♥{*}♥{*}♥{*}♥{*}
Otocz pomocą. Matko, Swe dzieci,
Wspieraj nasz każdy dzień;
Promień Twej łaski niech nam zaświeci,
Smutku rozprasza cień!
Nieustającej Pomocy, o Matko, wzywamy Twej,
Płaszczem Swym we dnie i w nocy
Swe dziatki osłaniać chciej!
Otocz pomocą serca cierpiące,
Które przeszywa ból
Wlewaj w ich dusze łaski kojące,
Zawsze do Serca tul!

......................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................((++))
_...............((____))
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~
(*) Pokój Ci wieczny Aniele (*)

Pamiętam..

„Bywa nieraz, że stajemy w obliczu prawd, dla których brakuje słów.”
Jan Paweł II (Karol Wojtyła)