Światełko pamięci.

*♥**♥*
„...Nasze przeszłe dni powracają w snach
miłość zawsze pozostawia trwały ślad
wypowiem Twoje imię przez sen
choć wszystko jest już inne, jesteś częścią mnie ...”

Choć liść jesienny kolorem i barwą kusi, tęsknota serce zwiera i dusi. Trudno z odejściem TWOIM się pogodzić, I lekkim krokiem radośnie chodzić. Jesień przedziwny klimat ma, Często depresyjny zew uczuć da.
)
__________((
__________ ))
__________/\\\\\\\',(
_________ (,\\\\\\\"\\\\\\\",)
___________||★
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓
_________▓▓▓▓

[\\\\\\\'] POKÓJ TWEJ ANIELSKIEJ DUSZY [\\\\\\\']


MAMA ŁUKASZA B

Tych,których się kocha
nigdy się nie traci....

Światełko pamięci wraz zmodlitwą
na niedzielę.
(*)(*)

W naszej pamięci zostają żywe obrazy a w sercach nadziei płomień.
Chwile,które tak bardzo zatrzymać byśmy chcieli jak fale odpłynęły, gdzieś w dal....
─═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═──═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═──═❀═⊰♥⊱═❀═⊰♥⊱═❀═─

♥♥♥ Dla Ciebie... Niedzielne, jaśniutkie światełko... ♥♥♥

Zaczynam wierzyć, że tak naprawdę to rodzice dostają swoje dzieci tu na ziemię tylko na chwilę, żeby mogli się nimi zaopiekować, wychować, zanim się usamodzielnią i zaczną żyć własnym życiem. Są nam tylko powierzone na chwilę.

Tylko dlaczego, gdy Bóg stwarzał ten nasz świat nie uczynił go choć trochę doskonalszym, nie powinien zabierać rodzicom tak małych, większych i całkiem dużych ale dalej dzieci.

Przecież od niego wszystko miało zależeć, nie pomyślał przy stwarzaniu świata przyjąć jakiś przyzwoity wiek do odchodzenia, przynajmniej zachować jakąś kolejność i porządek tego świata.

Boże, nie przewidziałeś jak możesz skrzywdzić rodziców, jak mogą cierpieć,

a jeszcze bardziej pokrzywdzone są nasze dzieci, nie oglądając tego świata który stworzyłeś.

Mam tylko nadzieję, że przynajmniej tam w niebie zapewniłeś im Boże jakieś boskie warunki, że mogą biegać na bosaka po niebieskich łąkach, pozwól im zrywać piękne kwiaty w Twoich zielonych ogrodach, cieszyć się jasnością twojego światła, spać na pięknych, jedwabnych poduszeczkach utkanych przez twoich aniołów z niebiańskich promyków, niech aniołowie grają im najpiękniejsze melodie, niech anielskie kołysanki ukoją je do snu, lub w takt pięknej muzyki mogły biegać, bawić się i być szczęśliwe.
************************************************************************************************
Boże opiekuj się teraz moim synkiem, tym którego powołałeś do siebie w tak młodym wieku, takiego mądrego i wyjątkowego, tego którego mi kiedyś wypożyczyłeś, powierzam ci go teraz pod Twoją opiekę, daj mu chwałę, radość i światło.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥

Nie umiem i nie chcę żyć normalnie bez ciebie mój ukochany syneczku!
__________
Kocham Cię, tęsknię za Tobą i czekam na Ciebie, może zobaczę Cię radosnego i uśmiechniętego.

♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥ ♥¸.•*´+`*•.¸ ♥ + ♥ ¸.•*´+`*• .¸♥
M.JARECZKA PYRSAKA

Gdy smutek boli,a słowa zbyt małe,by rozpacz wypowiedzieć.Zostaje tylko milczenie, pełne gorących łez i bliskość przyjaznych serc.Światełko i modlitwę zostawiamy w Dzień Zaduszny dla Was Kochani.

Niech wiecznie płonie światełko \\\"

Liczne alejki cmentarne,
wijące się wśród drzew,
szumiących nad grobami.
Płoną znicze nagrobne,
wskazując drogę do Nieba,
tym, co odeszli.

Zapach światełek ciepło grzeje,
mnóstwo kwiatów złożonych
na grobach bliskich.
Ludzie pogrążeni w milczeniu,
modlą się w ciszy, w skupieniu,
za tych, których już nie ma.

Modlitwy szeptem wypowiadane,
z serca płynące za Zmarłych,
by znaleźli Pokój swej Duszy.
By cieszyły się Światłem Wiekuistym,
w świętych Niebiesiach.
Niech w Pokoju spoczywają.

Stajemy nad grobami swych bliskich,
by pomodlić się za Nich w ciszy,
z całego serca swego.
Niech to nagrobne światełko płonie,
niech swym blaskiem unosi się.
A Dusze, niech dostąpią Bożej Chwały.

Niech wiecznie płonie to światełko,
na grobach tych, co odeszli.
Drzewa melodię będą szumiały,
a my, pieśń sercem Im zaśpiewamy.
Pieśń pożegnania, pieśń ziemskiego rozstania.
...........(
...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…*

...MAMA ŁUKASZA B

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.