„Rozpaczą sięgam dna

Samotnie jak okręt na morzu bezradna,

Krzycząca w środku, zła

Samotnie na życia rozdrożu…

Jaką więc drogę wybiorę?

Czy to ma jakieś znaczenie

Jeśli Ciebie w nią nie zabiorę….

Wezmę ze sobą moje cierpienie…”

◕❤️ԑ̮̑♦̮̑ɜܓ❤ _MOJA__
¯¯¯¯¯¯◕❤️ԑ̮̑♦̮̑ɜܓ❤¯¯ PAMIĘĆ ANIOŁECZKU

_______________ ۩
_______________۩۩
______________۩__۩
_____________۩____۩
____________۩__۩۩__۩
_____________۩_۩۩_۩
_______________۩۩
____________[██████]
____________[██████]
____________[██████]
____________[██████]
____________[██████]
____________[██████]
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO
NIEUSTAJĄCEJ PAMIĘCI.

Więc słońce znów wzejdzie, znowu wstanie dzień
Pierwszy dzień z reszty zbyt wielu dni.
Więc widok za oknem jest taki sam
Czemu w nim nie zmieniło się nic?

Więc wciąż będę słyszeć gdzieś kroki albo śmiech,
Choć w sercu mam ciszę cisz.
Wsłucham się w ciszę, może w ciszy usłyszę
Twój głos, co w dali brzmi.

Jak ramiona anioła
Niesie mnie Twój głos,
Co dzień głośniej woła mnie,
Co dzień uczę się słyszeć go.

Chociaż słabszy od szeptu,
Który wzywa mnie we śnie,
To jak ramiona anioła niesie mnie.
Pociesza mnie.

Więc dni będą płynąć jak szary szereg chmur
Tak, jakby nie stało się nic.
Noc nie da wytchnienia i nie zmienia nic dzień,
I ten sam sen co noc mi się śni.

Lecz poprzez codzienny szum dociera do mnie głos,
Co przy mnie jest co dnia.
Kochane słowa, w pół przerwana rozmowa,
Co mimo wszystko trwa.

Jak ramiona anioła ….

sł. Maciejka Mazan

▂▂▂▂▂▂▂...ԑ̮̑ঙথৣ .❤️ ANTOSIU

MOJE MALENSTWO KOCHAM CIE I TESKNIE KAZDEGO DNIA SYNECZKU (*)(*)(*)

Niech promyczki mej pamięci rozświetlają Ci wieczną drogę Aniołeczku Antosiu

((*))