"Pośród chryzantem złocistych
światełko pamięci płonie
za naszych zmarłych i bliskich,
w modlitwie składamy dłonie.

Dzień smutny listopadowy
chłodem i żalem serce przenika,
nad grobem pochylamy głowy
w świecy jasnych płomykach.

Pamięcią wracamy w zadumie,
do naszych bliskich kochanych,
a serce wciąż pojąć nie umie,
że nie ma już ich między nami.

Żal i tęsknota wyciska łzę
i z głębi duszy głos wyszeptany,
-śmierć księgę zamyka,kiedy chce,
każdemu czas życia pisany.

Wiatr unosi woskowe dymy
płonących świec ku niebiosom,
-tylko Ty Panie Boże jedyny
znasz i kierujesz człowieka losem.

Wśród cmentarnych krzyży i grobów
w zadumie w dniu Święta Zmarłych
z pokłonem dziękujmy Bogu
za każdy dzień życia nam dany. "

\"Śmierć nie jest kresem naszego istnienia
- żyjemy w naszych dzieciach i następnych pokoleniach .
Albowiem oni to dalej my,
a nasze ciała to tylko zwiędłe liście na drzewie życia\\\".

\"Śmierć nie jest kresem naszego istnienia
- żyjemy w naszych dzieciach i następnych pokoleniach .
Albowiem oni to dalej my,
a nasze ciała to tylko zwiędłe liście na drzewie życia\\\".

Kiedy woda może ciąć
jak nożem?
-gdy się w łzę zamienia.

Nie oprze jej się
-twardość kamienia.

Tylko serce tego,
który nic nie czuje.
Bezsilną strugą – opłukuje..

Gdyby śmierci nie było , nikt z nas by już nie żył.
Przemijamy jak wszystko , by w ten sposób przetrwać.

ks. Jan Twardowski

Zapalamy światełko pamięci.

ℒaduszki
¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯


ℓistopadowy cmentarz w półmrokach tonie
wiatr delikatny strąca drzewom liście zalotnie
i nieuchronnie zbliża się złotej jesieni koniec,
która przemija, jak nasze życie bezpowrotnie.

Ɯ alejkach ludzie cicho przystają, zadumani
zmartwiałe bólem dłonie aż do kolan opadły,
w ciszy snującej się między mogiłami zasłuchani
ból i rozterkę na moście cierpień odgadły.

Ɲiebo cmentarne łuną świec migocze mgliście
drgają płomienie, jak anioły skrzydlate,
pod nogami szeleszczą spadłe, przywiędłe liście
wszechobecny na grobach, chryzantemy kwiatek.

کtajemy przy mogile tych, co odeszli, nie wrócili
w nieba przestrzeń płynie modlitwy szeptanie,
byśmy na drodze życia się nie zagubili,
dobry Boże, daj im Wieczne Spoczywanie

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI WRAZ Z MODLITWĄ ZOSTAWIAM, NIECH ZAWSZE PŁONIE ((*)).

Powtarzaj ludziom, których kochasz, że ich kochasz. Miłość ludzi żywi się dobrymi słowami. I starsi, i dorośli, i potężni łakną dobrych słów.
(Oscar Wilde)

Jaśniutkie światełko mej pamięci zapalam, niech zawsze płonie ((*)).

(*) ŚWIATEŁKA WIECZNEJ PAMIĘCI (*)

Człowiek umiera tyle razy, ile razy traci swoich bliskich (A. Syrus)

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI NIECH ZAWSZE PŁONIE ((*)).