Światełko pamięci z modlitwą.
Pozdrawiamy Aniołku Twoich
bliskich i dziękujemy za
pamięć o naszym Mateuszku..
<*><*><*><*><*><*><*>

Tam,za zamkniętymi oczami
jest naszej wyobrażni kraina,
w niej zapisujemy chwile,
które świat dla nas zatrzymał.
Zwykłe okruszki życia,
wrażenia,przeżycia,tęsknoty,
które nas kiedyś wzruszały
by nie zapomnieć o tym.
Czasami w tej krainie
przepiękne wizje tworzymy,
tam przebywamy z Tymi,
o których tylko marzymy....

Światełko nieustającej pamięci.

Jedna chwila wystarczy
by życie runęło,
aby wszystko co mamy
w nicość odpłynęło.
Lecz jedna myśl tylko
wciąż w sercu mym jest,
że się spotkamy
w tym świecie bez łez...
<*><*><*><*><*>

Głośniej niż w rozmowie Bóg
przemawia w ciszy,
kto w sercu ucichnie
zaraz Go usłyszy...
(*)(*)(*)(*)(*)
Światelka pamięci za te kilka ostatnich dni
,kiedy nie można było wejść na stronę.

Spotykamy się, co jakiś czas tocząc boje z bólem,
który rani niby chłosta zadawana kłamstwem.
Spotykamy się zaledwie, by ochronić cząstkę tego,
co zostało, pomimo, że coś ważnego odeszło na zawsze.
Jak żyć, gdy odejdzie połowa nas w nieskończoność?

Jak żyć, gdy budząc się rano, trafiamy w pustkę,
która mumifikuje za życia?
Jak żyć, gdy głód dotyku, słowa niezaspokojony?
Jak żyć, gdy wydaje się, iż umarło wszystko?
Dzień nie posklejany kładzie się cieniem.
Wstając setny raz zapominamy o tym, co odeszło,
o tym, co nie daliśmy z siebie,
o myślach, które nie zapłodniły czynu,
o świecie, który obok nas, zawsze obok
i nie załatwił za nas niczego,
obserwując w milczeniu nasze samotne zmagania.
Oswajając samotność, uczymy się żyć na nowo.
Czas zabiera nam złość.
Czas zabiera nam siły.
Chce pokazać nam drogę do wieczności,
której my jeszcze nie chcemy.
Każda pora jest za wczesna na umieranie.
Jak żyć, by nie bolało?
autor - Mazurski

......ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ ........
..❀❤❀ڿڰۣڿ ڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ ❀❤❀
❀❤❀ ............ANIOŁECZKU
......<***>ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ ..............ڿڰۣڿ❀❤❀
MAMA JARECZKA PYRSAKA

Światełko na nowy tydzień Aniołku,(*) (*)