Własne cierpienia uczą, że nikomu nie należy robić żadnej przykrości...

................................-:¦:-
..........................-:¦:-
......................-:¦:-
.................-:¦:-
...............((
...............))
___........((.,.))
____.....__ ‘|’__
______( “”””..__ )
______)./.(./.(.. |
______()......)()||
______|.......().||
______|..........||
______|..........()
______|.......... |
______|.......... |
______|_______|
✿*♥*✿*♥*✿*♥*✿*♥SWIATELKO PAMIECI NA DZIS Z MODLITWA.

...........)
...........( , )
.........._ `|'__
.........( """"_ )
..........)/(/( |
..........() )()|| światełko pamięci
..........| () .||
..........|.....||
..........|.....()
..........|.....|( ***/)
..........|.....|( (_)/ )
..........|.....|(_ /| _)
..[*][*][*].|.....|../___

__________ ¶
__________¶¶
_________¶¶¶¶
________¶¶__¶¶
_______¶¶____¶¶
________¶¶__¶¶
_________¶¶¶¶
__________¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
_¶¶¶¶¶¶________¶¶¶¶¶¶
__¶¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶¶¶
_____¶¶¶¶¶__¶¶¶¶¶
______¶¶¶¶__¶¶¶¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

Pokój Wam wieczny...

Śpijcie Aniołeczki [']

PAMIĘĆ JEST DROŻSZA OD SŁÓW [*] Bardzo dziękuję za światełka dla mojego Marcinka.Serdecznie pozdrawiam.

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

PAMIĘTAM ANIOŁECZKI.....
ZAWSZE.....

Tak nagle ucichło i tak posmutniało.
Pustka niby pętla zaciska się wokół.
Tak ciężko uwierzyć, że coś już się stało...
Tak trudno zrozumieć tajemnice mroku(*)(*)(*)(*)(*)