SMUTNO MI

Smutno mi Panie. Wiesz dlaczego.
Znów świat się wali mi na głowę.
Już nie mam siły, znów upadam.
Wstać , iść przed siebie już nie mogę.

Nie mam już siły, nie potrafię
wykrzesać z siebie iskry wiary.
Znowu nocami często płaczę.
Śnią mi się zmory, straszne mary.

Boję się. Boję. Co mam robić?
Bezradna stoję. Dookoła
tłum się przewija obcych ludzi.
Nawet pomocy już nie wołam.

Nie mam już siły, już nie proszę
ani opieki Twej nie wzywam.
Jestem samotna, jestem smutna
i tak potwornie nieszczęśliwa.

Po co to mówię? Nie wiem sama.
Samotność swoją chcę wykrzyczeć.
Wśród tłumu ludzi jestem sama
i słychać tylko głuchą ciszę....

autor nieznany

„Tam jest wasz DOM
Tu zaś te wasze lata na ziemi
To wasze zabieganie, trud i wysiłek ...
To pielgrzymka do DOMU
Pielgrzymka dla jednych mozolna i trudna
Dla innych znów bardzo krótka.
Przerwana nagle w którejś wiośnie życia...
Zawsze jednak na końcu jej stoi DOM.”
Św.Paweł
..........)........
.........((........
.........) .......
.......( , )........
....._ `|'__....
.....( """"_ )..
.......)/(/( |...
.......() )()|| -'..
.......| () ||......
.......|.....||.....
.......|.....().. ..
.......|.....|... .."
.......|.....|... ..
.......|.....|.. ..
Zostawiam swoją pamięć....

Pali się świeca jasnym płomieniem,
Tak jak Twe życie się paliło...
Wiatr świecę zgasił,
pogrążył w cieniu...
I Twoje życie się skończyło!

....-:¦:-
......(
......)
....(,,")....
.............
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]
[▒▒▒▒▒▒]

I nastał smutek i rozpamiętywanie
pięknych chwil, które już nigdy nie powrócą.
Tak trudno bez Ciebie żyć Aniele, zrobiło się tak pusto ((*)) ((*)) ((*)).

Znów marzenia prysły jak sen, znów serce skowyczy z bólu. Znów miłość na próbę wystawia Cię. A w głowie masz jak w ulu. Pamiętamy.
Kochani dziękujemy, że pamiętacie o naszym Kamilku!!!!

[^] [^] [^] Pokój Ci wieczny Aniołku [^] [^] [^]

„Każdy człowiek, nawet najskromniejszy, zostawia ślad po sobie,
jego życie zahacza o przeszłość i sięga w przyszłość.”

[*][*][*]
Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich.

Jedna chwila wystarczy
Żeby życie runęło,
Aby wszystko co mamy
W nicość odpłynęło.
Zgubiło się w jednej chwili
Odeszło do przeszłości...
A co mamy zrobić
Jeśli to było nasze ziarno miłości.
Jeśli serce patrzy naszymi oczyma,
Wspomnienie jeszcze żywe w swej pamięci trzyma,
Ciepłe bo wczorajsze
A może z przed godziny
Z przed chwili jeszcze gorące.
Usta w niemym błaganiu
Zastygłe , drżące,
Twarz łzami zalana.
Jedna chwila nieokiełznana
Przeszywa nasze życie na wylot,
Na strzępy je rozrywa.
Zostaje przy nas chwilę
Pózniej poganiana następną odchodzi
Zostawiając nas samych...
Bez nadziei w duszy
Jedna krótka chwila
Najtwardsze mury kruszy.

Zostawiam swoją pamięć wraz
z modlitwą (*)(*)(*).

Pamiętamy.