Przegniłe liście, rozpacz lasów, głogi
I zadymionych ognisk w polu swąd,
Puste, bezludne, porzucone drogi,
Nie wiedzieć dokąd wiodące i skąd.
W powietrzu z krzykiem kołujące wrony,
Bolesny zachód. Coraz bliżej mgła.
Pusto, bezludnie.
Żal niewyśledzony,
nagle odczuty, ostry i bez dna ...

(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)

Pozostała już tylko pamięć ,tęsknota i żal,
to tak bardzo mało, za mało….

Córka śp. STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp. Niteckich
śp. FAC,śp Ogiela
zn.śp.U. Rożnowskiej


*……......(
*…….....) )
*……....(,) )
*….....(( (,) )
*…....( (( ,) ))
*..........^^
*…...[[*,*,*]]
*…...[[*,*,*]]
*…...[[*,*,*]]
*…...[[*,*,*]]
*…...[[*,*,*]]

^^^^^^^^^^^
*`SPOCZYWAJ`*
`*`W POKOJU`*
^^^^^^^^^^^

"Pomiędzy nami wciąż mieszkają Ci,
o których pamięć troskliwie dbamy i choć ich nie ma,
nie umierają, radośni, wielcy wszystkim życzliwi, tacy zostają´´.
.___.۩
.___۩۩
.__۩__۩
._۩____۩
.۩__۩۩__۩
._۩_۩۩_۩
.___۩۩__
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`
`[█░╬░█]`

Zapalam najjaśniejsze światełeczko na dowód mojej wiecznej pamięci.

Cytat z Kamilka wiersza pt." Zachowaj swoje serce złamane" to nasze światełko do nieba dla Ciebie.
" Otulasz swoją miłość w moje serce.Przed zachodem odejdę. Droga wciąż nas dzieli. Na jakiś czas odejdę..."

Lampka z listkiem
paproci
z ciepłym płomykiem
Lampka, jak
brzoskwiniowy, słoneczny
dar
za miłość,
o której
srebrny świerk nuci,
że... wróci, wróci...
na pewno powróci
Lampka z listkiem
paproci...
wśród rozmarzonych
chryzantem,
i cichych, szarych chmur...
((*))*((*))*((*))*((*))*((*))*((*))
Odpoczywaj
w pokoju.
Jesteś w moich myślach , śpij spokojnie [*][*][*]

Cytat z Kamilka wiersz pt." serce męki"
światełko pamięci na dzisiaj
"...Jedna miłość
Jedno życie Zamknij mnie W sercu męki..."

Córka śp. STEFANA DUDZIK

oraz bliska śp. Niteckich
śp. FAC,śp Ogiela
zn.śp.U. Rożnowskiej



Jest miejsce..

Jest miejsce, dokąd listy nie dochodzą,
Gdzie tylko myśli i modlitwy błądzą.
Tam idę, żeby w zadusznym skupieniu
Ulżyć modlitwą zmarłym w ich cierpieniu.
Tyle jest jeszcze pytań nie zadanych
I opowieści nie dopowiedzianych.
W zimnym kamieniu śpią snem nieprzespanym
I może tęsknią za słonecznym ranem?
Nie mogę odejść nie zamieniając słowa
W ciszy, o której mówią,że grobowa.
Nim wiatr ostatnie znicze pozagasza
Powiem dziękuję, proszę i przepraszam.

Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą

Dzień jesienny tak cicho
Jak liść zżółkły opada;
Złoto ma z października
Smutek ma z listopada.

I w ten smutek złotawy,
I w ten płomyk zamglony
Przybrały się Zaduszki
Jak w przejrzyste welony.

Płoną świeczek szeregi,
Płoną świeczek tysiące,
Powiewają płomyki
Zamyślone i drżące.

Więc płomykiem jak dłonią,
Dłonią ciepłą i jasną,
Pozdrawiamy tych wszystkich,
Których życie już zgasło.
..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]
Tylko smutek nam pozostał i cudowne wspomnienia…