♥✿✿♥
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

,-´¯¯(
(¯¯)(░/░_)¯¯(
(¯`»̭̌«´¯)(¯¯)/░_)
´(__)(¯`»̭̌«´¯)
(░/░¯)(__)`
)_(░\\░¯)
´-.__(


`````)
````( (
```) ) )
``( (,) ) )
``( ( ( (,))
`( (,) ) ) ) )
`( ( ((,) )) )
`( (( (,,)) ) )
```[[IIII]]
[▓]╠✿╣[▓]
[▓]╠✿╣[▓] ŚWIATEŁKO
[▓]╠✿╣[▓] MOJEJ
[▓]╠✿╣[▓] PAMIĘCI

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
A kiedy sercu słońca nie staje,
Co kwiaty życia barwi ogniście,
Darmo się kwiecą łąki i gaje,
Ono przez marzeń przesmętnych kraje
Idzie,rwąc liście.
I gdy się innym róża rumieni
I lilia śnieżna dzwoni srebrzyście,
Ono odchodzi w krainę cieni
Z skargą tak cichą,jak gdy w jesieni
Skarżą się liście. M.Konopnicka

............(
...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…*

Dla Ciebie kochana Aneczko...

( ***/)
...( (_)/ )
...(_ /| _)
...../___
...-:¦:-|-:¦:-
...-:¦:-|-:¦:-
...-:¦:-|-:¦:-
**********


...I tylko Anioł na mogile,
Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał,
Każdy przystanie tu na chwilę,
Przy grobie w smutku będzie trwał…

W smutną sobotę......

Niema już Ciebie wsród nas czas mija.
Ja wciąż przed oczyma mam Twoją twarz.
Każdego dnia na nowo konam,
Zapłakaną twarz w dłoniach chowam.
Czasami przychodzisz do mnie we śnie...
Kiedy się budze,Ty znikasz
Wtedy Twe odejscie odczówam najboleśniej.
Każde wspomnienie,każde Twoje zdjęcie
Wciąż na nowo rozdrapuje rany na mym sercu...
Bo razem z Tobą odeszło moje szczęście.

*]`````````(
*]`````````))
*]````````(?))
*]```````(((?))
*]```````((?))))
*]``\\\\\\\\=====//
*]```\\\\\\\\__.__//
******************
****` ŚWIATEŁKO
****` PAMIĘCI WRAZ
****` Z MODLITWĄ
****` DLA CIEBIE
****` ANIU
****` NIECH ZAWSZE
****` SIĘ TLI

Pa,Anulko Kochana,moje coraz smutniejsze pa.....

(*)(*)(*)
Zabrałeś Panie milość ,a zostawiłeś łzy....dlaczego...
(*)(*)(*)

Tak nam żle, bo Was z nami nie ma...tak nam żle, bo pozostały tylko wspomnienia...tak bardzo nam Was brak...

Jak cię kocham? Poczekaj - wszystko ci wyłożę.

Kocham do dna, po brzegi, do samego szczytu
przestrzeni, w której dusza szuka krańców bytu
i łaski idealnej, ginąc w tym przestworze.

Kocham cię tak przyziemnie, jak tylko zejść może
głód; przy świeczce i w słońcu, gdy sięga zenitu;
tak śmiało i tak czysto, jak ktoś, kto, zaszczytu
nie pragnąc, broni zasad wspartych na honorze.

Kocham cię całym żarem, który niosłam w piersi
przez mrok smutków; dziecinną wiarą wbrew niedoli;
miłością, jaką we mnie niegdyś tylko święci
budzili - kocham wszystkim, co cieszy i boli,
tchem, łzą, uśmiechem, życiem! - A gdy Bóg pozwoli,
będę cię nawet mocniej kochała po śmierci...