\"...I świat istnieje dalej,chociaż dla mnie się skończył...
Nastał nowy poranek, by dzień dalej się toczył...
Gdzie ty jesteś mój Aniołku?
Kto się troszczy o Ciebie?
Kto Cię tuli w tym Niebie?
Usiądź przy mnie czasami, i wyszeptaj do ucha, kto w tym Niebie szczęśliwym Twojego śmiechu słucha...
Przytul, osusz łzy wiatru powiewem...wciąż dla mnie istniejesz w kroplach deszczu i w ptaków śpiewie...\"



dziękujemy za pamięć o Pawełku w pierwszą bolesną rocznicę...

\\\"Wspomnienia dają nam siły do dalszego życia, chociaż bez Was, a jednak z Waszą duchową obecnością...\\\"

Twoich bliskich serdecznie pozdrawiam i dziękuje za pamięć o Maćku.

Smutne światełko na dobranoc Aneczko

Swiatelka pamieci♥
Ludzie potrafią tęsknić przepięknie,
aż im zazdroszczę takiej tęsknoty,
gdy o niej czytam to serce mięknie,
na umysł działa niczym narkotyk.

Moja jest głucha, niema i szara,
z oczu i nosa wciąż jej coś cieknie,
po domu snuje się niczym mara,
na otoczenie spogląda z lękiem.

Jeśli przychodzi - skrywam ją w sobie,
na cztery spusty zwykle zamykam.
O jej wizycie nikt się nie dowie,
bo niepotrzebna mi cudza litość♥♥♥♥

GDZIEŚ W MALEŃKIM SERCA KĄCIKU...O NASZYCH BLISKICH PAMIĘĆ SIĘ KRYJE... I CHOĆ ICH OBRAZ NIERAZ ZAMGLONY...TO JEDNAK TRWA I WCIĄŻ ŻYJE.ŚWIATEŁKO I MODLITWĘ ZOSTAWIAMY.....

Jak nazwać wzruszenie, które mnie ogarnia, gdy w oczach pamięci mi stajesz, lub zdania połowa zabrzmi w uszach nagle gest jakiś Ciebie oddaje??? Jak nazwać tęsknotę do żalu podobną i gorzką jak łzy połykane, gdy patrzę w Twe oczy spokojne i smutne z fotografii na ścianie??? Jak nazwać tę ciszę w alejce cmentarnej, gdy biegnę by spotkać się z Tobą??? Lecz zamiast Ciebie skrawek ziemi czarnej co zabrał mi postać tak drogą....... Pamiętam Aniołku, bo żal i smutek bardzo zbliżył nas do siebie. Z całego serduszka dziękuję Twoim najbliższym, za pamięć o Łukaszku ....

Tumidajewicz

♥*♥
Nieobecni dla nas ciałem,
mają dalszy życia bieg.
Śmierć ich ludzkość nam zabrała,
lecz ich dusza z nami jest.
♥*♥

Pamiętam Aniu kochana

Tak mała, a wyraża wiele… Powoli spływa po mym delikatnym ciele… Oznaką cierpienia, bólu, samotności… Wylana z braku serca i miłości… Ostrzega i woła: pomocy! By ktoś mnie dostrzegł wśród mroku nocy… Lecz nikt nie otrze łzy na
pocieszenie… Ona dana mi na wieczne smutku upojenie… **********************

Światełko do samiuteńkiego nieba dla Ciebie Aniołku