Zapłakane deszczem światełko mojej pamięci na niedzielny wieczór zapalam.....

Dla Ciebie piękna Aniu...

♥✿✿♥
Żona Romana Kwiatkowskiego
Córka Stefana i Stanisławy Góral
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego

*•-★-•* *•-★-•* *•-★-•* *•-★-•*






.....✿
`````)
````( (
```) ) )
``( (✿) ) )
``( ( ( (✿))
`( (✿) ) ) ) )
`( ( ((✿) )) )
`( (( (,✿)) ) )
```..[[IIII]]
[•♥•]╠✿╣[•♥•]
[•♥•]╠✿╣[•♥•]...ŚWIATEŁKO
[•♥•]╠✿╣[•♥•]...Z
[•♥•]╠✿╣[•♥•]...MODLITWĄ
[•♥•]╠✿╣[•♥•]
[•♥•]╠✿╣[•♥•]


*•-★-•* *•-★-•* *•-★-•* *•-★-•*

Jest taka miłość,która się nigdy nie kończy
która z chwilą rozstania nie mija....
lecz nabiera na sile a ogrom jej zaskakuje samego Boga.
To miłość rodziców do swego ukochanego dziecka...
dziecka, które nie wiedzieć czemu odeszło przedwcześnie...

 (¯`v´¯)
(¯`(♥)´¯)
 (_.^._)
 
╔═══════════════════════
║ żona śp. JANA TOMALA           
║ bliska śp. rodziny HERMANOWICZ 
║ śp. BARBARY LEWANDOWSKIEJ  
║ śp. ZUZANNY WINNICKIEJ        
╚═══════════════════════









````````````(
````````````) )
```````````( ((
```````````) ) )\\
``````````(❤) )) )
`````````( ((❤) )\\
````````( (( (( (❤) )
```````(( ((( ((❤) )))
``````(( ((❤) ) )) )) ))
``````(( ( (((((❤) )) ) )
`````((( ( (( (( ( (❤) ) ))
`````(( (( ( ( ((❤) )) ) )))
`````(( (( (❤)) ))) ) )) ) )
`````(( (( (((( (❤)) )) ) )
``````(( ( (( (❤)) ))) ))
``````````` IIIIIIIII
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋞♡⋟✿ █▒]]
```[[▒█ ✿⋟♡⋞✿ █▒]]

¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨
NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨¸.»✿“˜¨

Ani♥

Byłeś nadzieją, Skarbie jedyny, Świat był i życie przed Tobą; Los Cię okrutny wyrwał z rodziny, Rodziców okrył łzami i żałobą.

Światło nadziei... Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie, znów będą czekać na spotkanie. Światełko pamięci [*]Dziękuję z całego serca za pamięć o Ewelince. Jak dobrze że jesteście Wy wrażliwi na ból i smutek, coraz mniej takich w tym pokręconym świecie

(*)

Niedzielne światełko Anulku...niedziela bez niedzieli,życie bez życia..już tylko łzy