W przeróżny sposób przechodzimy żałobę po stracie dziecka. Inaczej okazujemy emocje, ale jest to normalne i naturalne. W żaden jednak sposób rodzice po stracie nie mogą przeskoczyć, ani przyspieszyć procesu żałoby, czasu kiedy te głębokie rany powoli się zagoją, pozostawiając blizny. Strata dziecka, to nie jest po prostu choroba, z której można wyzdrowieć a następnie o niej zapomnieć i żyć dalej.
Patrząc na to z chrześcijańskiej perspektywy mogę stwierdzić, że wiara pomogła mi i pomaga wielu innym chrześcijanom. W momencie kiedy patrzymy na Boga, jako na kochającego Ojca, który jest zawsze wierny i sprawiedliwy, odnajdujemy pokój i siłę, której inni ludzie nie potrafią zrozumieć i dziwią się.

 ◕°☀ _______◕°☀______☀◕°

 ....থৣৡৣথ♥── PAMIĘTAM──♥থৣৡৣথ
_________ANIU _________

 ◕°☀ ______◕°☀ _____☀◕°

Pamiętam każdego dnia..

____♫♥♫_____♫♥♫__
_______♫♥♫_____♫♥♫

SMUTEK UKRYTY NA DNIE...
LECZ PŁOMYK PAMIĘCI...
TLIĆ SIĘ BĘDZIE ZAWSZE...
AŻ PO CZASU KRES...

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
I MODLITWA NA DZISIAJ((*))
DLA CIEBIE ANIOŁKU.

.........)
........((...
.......(❤)..
......_|\'|_..
....[░░░░]
....[░░░░]
....[░░░░]
....[░░░░]

ANUSI

† † † † † † †

*****♥♥♥♥*****

Światełko pamięci z modlitwą [*][*][*] niech dobry Bóg
ma Ciebie Aniele w swojej opiece.
Opiekuj się swoimi bliskimi, którzy Ciebie bardzo kochają i wspieraj ich w codziennym życiu. SPOCZYWAJ W POKOJU [*].

Jak poradzić sobie po stracie dziecka

To jest najtrudniejsze pytanie, z którym przyszło mi się zmierzyć. Każda mama, której zmarło dziecko, jest inna. Wszystkie jesteśmy tak różne, mamy inne charaktery, osobowości, temperamenty. Niektóre z nas lubią dużo rozmawiać i czują potrzebę wygadania się w trudnych chwilach. Niektóre z kolei są ciche i nieśmiałe, zamykają się w swoim świecie i w swoim bólu, nie wpuszczając nikogo do środka. Jeszcze inne mamy uciekają od trudnych myśli i wspomnień, rzucają się w wir pracy lub biorą na swoją głowę tak dużo obowiązków, żeby tylko nie mieć czasu na myślenie. Inne popadają w depresję i nie są w stanie ani pracować, ani normalnie funkcjonować. Ja zaliczam się do tej ostatniej kategorii.
Nie ma chyba bardziej tragicznego i traumatycznego przeżycia, niż śmierć własnego dziecka. Nieważne, czy to było wczesne poronienie, czy późniejsze, czy dziecko umarło po porodzie lub długiej chorobie. Żadna mama nie może psychicznie przygotować się na to, że jej dziecko odejdzie. Nie taka jest kolej rzeczy, to dzieci powinny chować rodziców, a nie odwrotnie. Strata dziecka pozostawia traumę na całe życie, powoduje ból, którego nie da się z niczym porównać. Jak więc po tragedii, która ma wpływ na całe nasze dotychczasowe i przyszłe życie, odbudować na nowo nasz świat? Jak odbudować swoje życie bez dziecka, z którym wiązaliśmy tyle planów i nadziei?
Mówienie rodzicom, którzy stracili dziecko, jak mają teraz żyć, było by aroganckie i niewłaściwe. Ale z drugiej strony, faktem jest, że kiedy powierzymy wszystkie nasze troski i bóle Bogu, łatwiej nam przejść wszelkie życiowe tragedie. Ludzie, którzy powierzają wszystko Bogu, w pełni ufając Mu, lepiej radzą sobie z doświadczeniami, niż ludzie, którzy Boga nie szukają.


✿¸.•´¨) ¸.•*¨)✿
✿(¸.•´✿...MAJOWY PROMYK DLA CIEBIE ANIU

CZASEM ODCHODZĄ NASZE ANIOŁY.....I NAGLE W MIEJSCU STAJE CZAS...
A Z NIMI CZĄSTKA NAS ODCHODZI...
I WIELKI SMUTEK MARSZCZY TWARZ....

ღ♥ღ°¸.°ღ♥ღ°ღ♥ღ°ღ♥ღ*•.`


ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
I MODLITWA NA DZISIAJ((*))
DLA CIEBIE ANIOŁKU.

Kochamy i tęsknimy...
Anuś...

Anuś...