Trudno cieszyć się bo – smutek ogarnia duszę
I serce ściska żal a ból nie daje o sobie zapomnieć
.............)
.............((
.............)*(
............(,♥,)
..........__.|.__
........(__♥♥___)
........|_______|
........(____♥♥_)Światełko Pamięci wraz z modlitwą.

......................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................((++))
_...............((____))
........... ((_,»*—**—*«,_))
...*”~~”*°•._~”*°••°*”~_.•*”~
Tysiące światełek i promieni słońca
Niech świecą w krainie życia
Dla CIEBIE bez końca.

♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱
ONI SĄ Z NAMI
NIEPOKONANI PRZEZ
CZAS
W KAŻDYM ODDECHU,
ŻYCIA POŚPIECHU
SĄ W NAS...
⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱

Choć tak daleko od siebie,że ani Was dotknąć,ani uścisnąć, to sercem i myślą zawsze przy Was jesteśmy.

........\\\'\\\\!/\\\'
.......(\\\"\\\"\\\"\\\"\\\")
இڿڰۣڿஇڿڰۣڿஇ
Niech płonie niedzielne światełko
.....PAMIĘCI....

________ ×§× ×§× ×§×
_____ ק×_____)_____ק×
___ק×_______((_______ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/_|_\\\\\\\\\\\\\\\\,_______ק×
__ק×_____[_____]______ק×
___ק×___[_______]___ק×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$


Światełko pamięci Aniołku.

BOLESNA ta miłość,
Cała się mieści w filiżance kawy.
Smutna ta miłość,
osolona łzami
Niech się napije, kto ciekawy.

Mała czarna tęsknota,
Duża czarna nadzieja.
Czy można tak kochać,
Kiedy nie ma marzenia.

Filiżanka czarnej kawy
Z maleńkim kruchym szczęściem.
Niecierpliwość, łzy, ból,
Filiżanka codziennie i częściej.
Filiżanka czarnej kawy
Z kruchym smutkiem na dnie,
Z pachnącą goryczą obawy.
Powiedz: nie będzie już lepiej.

Filiżanka czarnej kawy
Z ukrytym na dnie cierpieniem
Na podniesienie z kolan, dla dodania sił,
Filiżanka codziennie i częściej.
Oceany czarnej kawy
Zastygły między nami,
Rozbitkowie w filiżance kawy
Mięciutkiej jak czarny aksamit

Biedna i bolesna ta miłość,
Cała się mieści w filiżance kawy.
A jednak jak wielka
większa niż hektolitry
co dziennie wypitej kawy
Niech się napije, kto ciekawy
bólu codziennej żałobnej kawy.
Gdzie pierwszy łyk to łzy
drugi cierpienie ,a trzeci to
ból i tęsknota do dna.
Może wtedy zrozumie
ból osieroconych mam.

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

SERCEM POZDRAWIAM TWOICH
NAJBLIŻSZYCH I DZIĘKUJĘ
ZA WSZYSTKO, ZA MILCZENIE,
ZA OBECNOŚĆ,ZA PAMIĘĆ
I ŚWIATEŁKA.IRENA