***

Aneczko (*)(*)(*)

Oczy widzą, uszy - słyszą, a serce - i tak wie swoje.

Pamiętam

Aneczko (*)(*)(*)

Niusia pamiętamy o Tobiei modlimy się za Ciebie choć i tak napewno jesteś w niebie.... Czuwj nad nami (*)

W zachwycie i grozie

Moja córka, moja córka umarła!...
Jak sercu powiedzieć: nie płacz,
kiedy rozpacz serce przeżarła,
a to serce wyrwać i zdeptać.

Moja córka... Ach! żadnej kochance
nie mówiłem tak siebie do dna
Jak Ance...
A była mi ona podobna

do świata, który się stawał
w zachwycie i grozie,
a jam serce gorące podawał
na mrozie


Idę, jak idą ślepi

Aniu, mówię na głos, ale cichutko, bo tak mi lepiej,
żeby się myśl najczulsza nie umknęła,
Aniu, już prawie rok idę, jak idą ślepi,
za tobą, któraś mi się umknęła.

Mówię na głos cichutko, cichuteńko,
żeby Ewa nie usłyszała:
stąd bliziutko, zamknięte okienko,
mogę przysiąc, że nie będzie słyszała.

Aniu, my stąd, z Juraty,
wybieraliśmy się Rzeką Wisłą
w światy, a może w Zaświaty,
no i nic z tego nie wyszło.

Anulu! Od kiedy ciebie nie ma,
podjąłem tym groźniej, tym śmielej
poemat,
z którego będzie Wesele!

Na naszej ziemi nie będzie Hiroszimy,
będą tańczyły topole i wierzby,
płockiej zimy my się nie boimy:
popłyną płockie jesienne zmierzchy.

O tej Wiśle ja nie powiedziałem
tobie tego, com pragnął,
ale wierz mi, że naręczem całem
tobie wiersz by się ugiął i nagnął,

tobie będą sprawy się działy,
ty byłaś dla nich
tobie będą słowiki śpiewały
w każdych doznaniach.

Zawsze pierwsza, choć nieżyjąca,
choć taka na pozór daleka,
jedyna spośród tysiąca-
a ojciec czeka.


Anka

Anka, to już trzy i pół roku,
długo ogromnie,
a nie ma takiego dnia, takiego kroku,
żebym nie wspomniał o mnie:

o mnie, osieroconym przez ciebie,
i choć twardość sobie wbijam w łeb,
nie widzę cię w żadnym niebie
i nie chcę takich nieb!

Żadna tu filozofia
sprawy tej nie zgładzi:
mojej matce, mojej siostrze było: Zofia,
i jakoś czas na to poradził.

A ja myślę i myślę o tobie
po przebudzeniu, przed snem...
Może ja jestem coś winien tobie? -
bo ja wiem.

Na Powązkach ośnieżona mogiła,
brzozy coś mówią szelestem...
Powiedz, czyś ty naprawdę była,
bo ja jestem...


Firanka

Otworzyłem okno, a firanka
pofrunęła ku mnie,
jak Anka
w trumnie.

Biała firanka, błękitne zasłony,
zaszeleściło...
O! pokaż mi się od tamtej strony!
Jesteś? Jak miło!...

Jak miło...jak miło...jak strasznie,
moja miła...
ja już chyba nie zasnę...
Firanka?...Czy tyś tu była

Aniu tak dużo chciałabym Ci powiedziec... Z tylu żeczy byś się cieszyła... Żałuje tylko, że tak mało chwil spędziłam z Tobą... Ale Kocham Cię z całego serca! Obiecywałam sobie że jak wrócisz to więcej czasu z Tobą będę... Człowiek zawsze żałuje rzeczy których mu się nie udało, lecz budzi się wtedy gdy już bliskiej mu osoby zbraknie.... Spij w pokoju Niusiu Kochana... Pamiętamy, Tęsknimy, Czekamy....

Aneczko kochana nie ma cię już z nami... Tak bardzo nam Cię brakuje. nie długo minie rok jak od nas odeszłaś. Ludzie piszą, że lżej Ci teraz, ale nam tu bez Ciebie ciężko.... Byłaś naszym światełkiem, iskierką... Teraz jesteś naszym własnym Aniołem... Czuwaj nad nami, pomagaj w ciężkich chwilach, prowadź za rekę do dobrego, Anusiu Kochana tak strasznie źle bez Ciebie... Tyle żeczy sie zmieniło, tyle się stało... Czuwaj nad nami, abyśmy mogli śmiało iść przez życie i cieszyć się każdą chwilą tak jak Ty to robiłaś. Abyśmy mieli tyle siły i nadzieji na lepsze jutro co ty... Aniu
kochana czuwaj nad nami w dzień i w nocy. Wiemy, że jesteś z nami. Pozostaniesz na zwsze w naszych serduszkach KOCHANY AIELE!!! Światełko dla Ciebie (*)