Ania Borowiecka (1994–2009) – Nekrolog | FUNER ®

14 lat temu

Twoja tragiczna smierc uswiadomila jak cenne jest zycie ktore tak kochałaś... mam nadzieje ze ta nauka nie pojdzie na marne,a Ty skarbie jestes tam szczesliwa. TĘSKNIĘ! Kocham.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

14 lat temu

anonimie-masz rację.. jej sie nie da zapomnieć.. te wszystkie wspomnienia z nią związane.. jest za dużo tego żeby można było wymazać z pamięci. Ona była Aniołem na ziemi.. myślę że Bóg ją tam wziął bo chciał mieć taką cudowną osobę .Tylko dlaczego tak prędko?!! Tyle pytań i żadnej odpowiedzi...

wiem że nie chciałabyś naszego smutku ale tak się nie da ; (( Ech, kocham Cię Anuś : * [*][*][*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 1 dodać 2 =

Anonim

14 lat temu

ciebie nie mozna zapomniec.ANUSIA...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

nieznajomy

14 lat temu

tu na ziemi nie znałem CIEBIE.mam nadzieje ze TAM sie spotkamy.pomóż mi ANUSIU.wiesz o co prosze

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

14 lat temu

Aneczko <33:* pamiętam i nie zapomnę SKARBIE!;((

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Anonim

14 lat temu

Pewnego dnia pojawia się smutek,
Nieproszony przez nikogo.
Oczy tracą swój dawny blask,
Puste krzesło, miejsce przy stole.
Wspomnienia na starych fotografiach.
Pewnego dnia linia życia,
Tak nagle się przerwała.

Tylko jedna chwila,
jedna sekunda,
by wszystko się zmieniło,
nagle ktoś bliski odchodzi,
bez pożegnania.
Bóg go wezwał do siebie,
nikt nie wie dlaczego.
Tylko płomień nadziei się tli,
że odnajdzie spokój,
w innym,lepszym świecie...