“Mamo nie płacz bardzo Cię proszę
Przecież trzeba, abym stąd odszedł
Pójdę, aby się już spotkać z Panem
W Twojej pamięci Mamo pozostanę
Nie płacz Kochana, że stąd odchodzę
Będę na Ciebie czekał tam z Bogiem
Będę się modlił wspólnie z Aniołami
Abyśmy się razem tu kiedyś spotkali
Odchodzę radosny i nic mnie nie boli
Sam Jezus przy śmierci mojej tu stoi
Mnie więcej niczego tutaj nie trzeba
Mamusiu ja ufam że pójdę do nieba.”

─═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═──═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═─
---------(
---------) \\
--------/ , (
--------\\ ) /
---- .--`Y´--.
----|`·-----·´|
----|`· :...|      
----     
----.·´¯`· . • .·´¯`·._
---¯-.__.-·´ . `·-.__.·ANIOŁECZKU

─═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═──═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═─

Dla mnie zatrzymał się czas , On zawsze będzie W jednym miejscu stał . W mych myślach , w głowie We wspomnieniach , których nigdy nie zapomnę ... Które będą żyć ze mną póki oddycham , To jest potęga chwili ... ,Nie czas jest nam dany, ale chwila. Naszym zadaniem jest uczynić z tej chwili czas\" ..

─═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═──═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═──═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═──═ڿڰۣڿ☼ * ☼ڿڰۣڿ═─

RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Bólu nie zgasi żadne ukojenie,
ból ten chowamy skrycie,
bo łez naszych nikt nie zrozumie,
a dalej...dalej toczy życie.....
((¯`•»♥♥♥♥♥«•´¯))
Wspomnienia...
pozwalają na chwilę szczęścia.
Bo myśleć.....
to znaczy wciąż PAMIĘTAĆ ....
((¯`•»♥♥♥♥♥«•´¯))

.tęsknota rozdziera nam dusze... wiemy że jesteście, ale czemu tak daleko??? Czemu musimy Was kochać na odległość...? Pozostaje tylko czekanie......

Śmierć miała zmienić sposób,
w jaki mogłam obdarzyć
swoje Dziecko miłością,ale
nie mogła mnie pozbawić
samej Miłości....
A jeśli się kogoś kocha,
ten ktoś nie może odejść.

 ──═♦ ★ ⊱☆⊰ ★ ♦═── ──═♦ ★ ⊱☆⊰ ★ ♦═──

Nie jesteśmy osamotnieni.
Jesteśmy Przyjaciółmi Zjednoczonymi Cierpieniem.
Obdarowujemy się miłością, zrozumieniem i nadzieją.
Nasze dzieci odeszły w rożnym wieku i rożnych okolicznościach,
lecz nasza miłość do nich łączy nas.
Twój ból jest moim bólem, twoja nadzieja – moją nadzieją.
Pochodzimy ze wszystkich środowisk, mamy różne zawody,
jesteśmy rodziną wyjątkową i tak bogatą,
bo nie ma wśród nas barier wiary ani rasy,
są wśród nas młodzi i starzy.
Żałoba niektórych już jakby przycichła, ból innych jest świeży i tak dojmujący,
że są bezradni i nie widzą dla siebie nadziei.
Niektórzy znaleźli oparcie w wierze i ta dodaje im siły,
inni nadal w rozpaczy szukają odpowiedzi.
Są zbuntowani i pełni gniewu, inni borykają się z poczuciem winy lub ulegają depresji.
Od innych promieniuje wewnętrzny spokój.
Różnie przeżywamy ból spotykając się tu wśród Przyjaciół Zjednoczonych Cierpieniem,
ale tu możemy dzielić się tym bólem ze sobą tak, jak dzielimy się miłością do naszych dzieci.
Wszyscy szukamy dróg, które pozwolą nam zbudować własną przyszłość,
ale tutaj budujemy tę przyszłość wspólnie.
Przekazując sobie miłość,
dzieląc i ból i radość,
dzieląc bunt i pokój,
dzieląc wiarę i zwątpienie.
I wspierając się w żałobie i w próbie odrodzenia.
Nie jesteśmy samotni.
Jesteśmy Przyjaciółmi Zjednoczonymi Cierpieniem.

 ──═♦ ★ ⊱☆⊰ ★ ♦═── ──═♦ ★ ⊱☆⊰ ★ ♦═──

MOJA PAMIĘĆ DLA CIEBIE ANGELINKO

 ──═♦ ★ ⊱☆⊰ ★ ♦═── ──═♦ ★ ⊱☆⊰ ★ ♦═──

M.JARECZKA PYRSAKA

(*)(*)(*)(*)

NIECH DOBRY BÓG, ZAPROWADZI CIEBIE ANIOŁKU DO KRÓLESTWA SWEGO...

(*)(*)(*)(*)

(*)
|_|

tata śp Krzysztofa Jarczyk