Na niebiosach znak
wielki promień oślepił...
ziemia zamarła na ten czas...
Nie było widać nic prócz barw
tak wielu...
tak nieznanych...

Smutek Twój znikł...
Już nie czułaś bólu...
nie czułaś łez...

Co sie dzieje??...
Gdzie te rany?...
gdzie strach??...

Wszystko odeszło...
pożegnało na zawsze...
umysł zmącony jak fale burz....


Skrzydła białe jak śnieg...
Twarz piękna jak sen...
Dotyk ciepły niczym miłosci gest...
Anioł swą opieka otoczył Ciebie...

stąnał na drodze...
podał Tobie rękę...
usunął ból...
usunął łzy...
Przytulił
i szepnął Tobiei do ucha...
"Wstań i chodź ze mną już"

Aniu, spoczywaj w pokoju...

Mamo
Kiedy wreszcie mnie zabraknie nie rozpaczaj.
Pamiętaj o tym co za chwile napisze.
Nasze serca, moje i twoje. stanowią jedność...
Biją zawsze i niezmiennie jednym rytmem.
Taktem którego nic nie jest w stanie zakłócić.
A kiedy mnie już nie będzie, a ty będziesz odczuwała tęsknotę....Wtedy połóż swoją rękę na piersi i wsłuchaj się w rytm uderzeń swego serca.
I wiedz że gdzieś tam...gdziekolwiek się znajdę, z mojej piersi będzie się dało dosłyszeć ten sam odgłos.Ten sam rytm.
Rytm naszej nieskończonej i wiecznej miłości.
Rytm którego nawet śmierć nie jest w stanie przerwać.
Bo nawet ona....nie ma takiej mocy.

Nie umiera Ten kogo pamiętamy....

Pochylona nad grobem płonący znicz stawiam...
Drugą ręką milczące kwiaty poprawiam...
Wzrokiem tępym w marmurze obraz Twój w nim maluję....
Głosem szczerym...
pokornym...
cicho szepcze - dziękuję...
dziekuję...że mogłam Ciebie poznać....Aneczko moja kochana....

.....)......
....(,)....
....(,))...
...[___]
...[___]
...[___]
...[___]
..........
WIECZNY ODPOCZYNEK
RACZ DAĆ JEJ PANIE