"Wtedy…
kiedy Twoje dziecko umiera, bezgraniczne cierpienie Twe serce przenika. Cierpienie nieskończone. Cierpienie bez granic.
Wtedy… zdana na siebie
samotnie je przeżywasz.
Ludzie nie widzą twoich łez strumieni. I kiedy… życie powróci z długiej podróży cierpienia
dziecko – ono nie powróci…
ale pozostanie na zawsze
we wspomnieniach..."

<<<♥>>> <<<♥>>> <<<♥>>>

Andrzejku, dzisiaj w Dzień Dziecka Utraconego posyłam Tobie do nieba niegasnące światełko mej pamięci...
(*)

Choć krotko trwało
wspólne przebywanie
w sercu i pamięci wielu
na zawsze pozostaniesz.

_________$$$$$
_________$___$
_________$___$
_________$___$
_________$___$
________$_____$
______.$_______.$
_____.$_________.$
____.$___________.$
____$_____________$
____$______$______$
____$______$______$
____$_____$$$_____$
____.$____.$$$____$
_____.$___.$$$___$
_______$__$$$__$
________$_$$$_$
_________$$$$$
___________$
________$$$$$$$
_______$§$§$§$§$
_______$$$$$$$$$

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
Dzień Dziecka Utraconego.

Dzień naszych DZIECI.

Aniele Boży, Stróżu mój, weź cienką nitkę w swoje ręce i nawlecz na nią każde smutne, rozdarte, zagubione serce.
I zanieś ten korali sznur przed Matki Najłaskawszej oczy,
Ona je wszystkie we łzach umyje, otrze matczynym warkoczem.
Będzie im portem i spokojem po długim, ziemskim wędrowaniu
i każde wesprze prosząc Syna,
radością wieczną obdarz Je, Panie.
– autor Renata Strug
*********************
Spoczywaj w pokoju Aniołku

(*)

Gdyby łzy mogły budzić zmarłych,
A miłość burzyć śmierci wrota
One by Cię z mogiły wydarły
Byś mógł wić dalej nić swego żywota.

...........[*]
Światełko pamięci.

இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ `
Niegasnące
Światełko Pamięci Aniołku
இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

Pamiętamy i ślemy światełko niech płonie
dla Ciebie

***************************************************************************************************************************************************************************************************************************