taki straszny żal i smutek bez końca...
dla Was Dzieci nasze smutne światełko...

Andrzejku, Zosiu, dla Was zapalam światełko wiecznej pamięci.

Dzisiaj Zosiuniu bardzo płaczemy za Tobą.
Andrzejku, Ciebie mój mały braciszku zawsze mam w pamięci. Minęło już tyle lat,ale żal, tęsknota i ból po Twoim odejściu jest zawsze taki sam. I tak będzie z pamięcią o Zosi. Kocham Was przeogromnie. I kochać będę do ostatnich moich chwil życia. Tylko to życie jest bez wartości, pełne ogromnej tęsknoty, żalu i płaczu, który jest codziennością. Nie potrafię żyć. To wegetacja, beznadzieja, koszmar!

Andrzejku, Zosiu, dla Was zapalam światełko wiecznej pamięci.

Dzisiaj Zosiuniu bardzo płaczemy za Tobą.
Andrzejku, Ciebie mój mały braciszku zawsze mam w pamięci. Minęło już tyle lat,ale żal, tęsknota i ból po Twoim odejściu jest zawsze taki sam. I tak będzie z pamięcią o Zosi. Kocham Was przeogromnie. I kochać będę do ostatnich moich chwil życia. Tylko to życie jest bez wartości, pełne ogromnej tęsknoty, żalu i płaczu, który jest codziennością. Nie potrafię żyć. To wegetacja, beznadzieja, koszmar!

Smutne światełko dla Was Dzieci...

Pani Grażyno, można się nauczyć trwać... ale to już nie jest życie... W sobotę minęło 6 lat, ja wciąż tu jestem, ale zupełnie nie wiem po co... Przytulam mocno. Dorota

Andrzejku, Zosiu,
jaką wartość ma życie pełne ogromnej tęsknoty, żalu, niewyobrażalnego bólu po śmierci Twojej Andrzejku, Kazika i mojej najukochanszej Zosiuni?
Czy w ciągu kilku godzin może skończyć się życie małej, wesołej dziewczynki?Okazuje się, że może. A jak my mamy żyć? jak mam patrzeć na rozpacz najbliższych i jak to życie ma teraz wyglądać?
Czy można nauczyć się żyć z taką rozpaczą?

Andrzejku i Zosiuniu, ja już nie mam siły...

Smutne niedzielne światełko dla Ciebie Andrzejku i dla Zosi maleńkiej...

Sił już brak Dzieci ukochane... dla Ciebie Andrzejku i dla Zosi nasze smutne światełko...

Andrzejku i Zosiuniu, nie mam słów, żeby wyrazić ogromny żal i tęsknotę.
Światełko pamięci dla Was.

Nasza smutna pamięć i światełko najjaśniejsze dla Ciebie Andrzejku i dla Zosieńki... taki straszny żal...