Zapaliłam dziś świeczkę,

płomyk miłości dla Ciebie,

Zadumałam się przez chwilę

myśli wróciły do twego serca

co kochało szczerze,

do tych dłoni spracowanych

lecz jakże kochanych...

Swoim ciepłem otulałaś

jak najdelikatniejszym pledem,

słowem czułym kołysałaś do snu,

Ty wiedziałaś jak ukoić każdą łzę,

Jak wyczarować tęczę na niebie

I słońce w pochmurny dzień...

Nazywałaś kwiaty w ogrodzie

i źdźbła traw na zielonej równinie,

Szeptem opowiadałaś bajki na dobranoc,

a ja wpatrywałam się w Twoje spokojne oczy

i czytałam z nich jak bardzo kochasz mnie...

A potem los okrutny odmienił karty swe -

odeszłaś, lecz tylko na chwilę,

Bo kiedyś znów spotkamy się...

Płomień świecy przygasa,

Lecz iskierki Miłości

wciąż żyją na serca dnie....

Ty wiesz.....