Smutny jest świat gdy odchodzi
najukochańsze sercu życie.
Kiedyś było inaczej:
wspólne dni, marzenia,radości.
Teraz tego już nie ma.
Dzisiaj to tylko- wspomnienia...

(*)(*)(*)
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI I MODLITWA

Owszem, mamy wspomnienia, ale wspomnień nie można dotknąć, poczuć ani przytulić. Nigdy nie będą tą chwila...

....Tam, gdzie nie widzę już gwiazd,
tam gdzie wolniej płynie czas,
tam jesteś...
Bez Ciebie pusty ten nasz świat....

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI (*)(*)(*)

Miłość jest jak światło gwiazd - nie umiera nigdy.

Harlan Coben

Nawet jeśli czasem trochę się skarżę - mówiło serce - to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one są właśnie takie.
My, serca, umiera­my na samą myśl o miłościach, które prze­padły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostają na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na ko­niec cierpimy straszliwe męki...

(*)

I gdzie,
i dokąd Cię zabrano z domu,
w którym wszędzie
Rąk Twoich pozostały ślady?

(*)

Tęsknie skarbie (*)(*)(*)

Trudno jest się pogodzić z rzeczywistością.
Mamy wrażenie, że ból jest silniejszy od nas samych.
Nie potrafimy się pogodzić.
Zdjęcia tworzą archiwum…od którego nie możemy się oderwać…
Nic nie jest w stanie zapełnić pustki jaka powstała…
Nie ma na świecie słów, które mogą wyrazić jak wielki jest ludzki żal w obliczu odejścia bliskiej nam osoby.
Najtrudniej pogodzić jest się z tym, że zostają tylko wspomnienia.
Ale właśnie dzięki tym wspomnieniom i przeżytych wspólnie lat, to jest to, co nikt i nic nam nie odbierze…
Tylko my musimy się na nowo uczyć żyć… bo cząstka nas też odeszła…

(*)

O czemu? zadaje Ci pytanie
Czemu o czemu? miłościwy Panie,
Wirusem śmierci zaszczepiasz
nasze dzieci ukochane
Czyz mało Ci dusz Panie?...

Jest taka miłość,która się nigdy nie kończy
która z chwilą rozstania nie mija,
lecz nabiera na sile a ogrom jej zaskakuje samego Boga.
To miłość matki do swego ukochanego dziecka...
dziecka, które nie wiedzieć czemu odeszło przedwcześnie......
(*)(*)(*)

Nawet jeśli dojde tam gdzie chce
Spłonie w ich zachwycie sen
Będe kroczyc wśród najdroższych znanych miejsc
Już nie będzie ciebie przy mnie wiem
Nawet jeśli zniknie cały zgiełk
Świt odgoni myśli złe
W smutku znajde sens
A w śmiechu skryje się
Już nie będzie ciebie przy mnie wiem...


((*))

Jak cię kocham? Poczekaj - wszystko ci wyłożę.

Kocham do dna, po brzegi, do samego szczytu
przestrzeni, w której dusza szuka krańców bytu
i łaski idealnej, ginąc w tym przestworze.

Kocham cię tak przyziemnie, jak tylko zejść może
głód; przy świeczce i w słońcu, gdy sięga zenitu;
tak śmiało i tak czysto, jak ktoś, kto, zaszczytu
nie pragnąc, broni zasad wspartych na honorze.

Kocham cię całym żarem, który niosłam w piersi
przez mrok smutków; dziecinną wiarą wbrew niedoli;
miłością, jaką we mnie niegdyś tylko święci
budzili - kocham wszystkim, co cieszy i boli,
tchem, łzą, uśmiechem, życiem! - A gdy Bóg pozwoli,
będę cię nawet mocniej kochała po śmierci...