Uchyl mi rąbek nieba...
Bym przestała płakać
Podaruj mi chwilę wytchnienia...
Bym słońce na niebie ujrzała

Wypełń sobą pustkę w mym sercu...
By cieplutko mi było
Ulecz moje rany...
Aby więcej ich nie było

Osusz moje perły...
Które po policzkach spływają

(*) AGATCE ANNIE





PAMIĘTAM.

bliska rodz. Gołowacz
żona M Markiewicza

`````)
`````((
````) )
````/( ((
```((ღ)))
``/( ((ღ) )
``( (ღ) )) )
`( (( ((ღ) ))
`/( ((ღ) )))) )
`( (( ( ((ღ))) )
`( ((((ღ)) )) )
```IIIIIIIIIIII`
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []
`[] ☾⋱⋎⋰☽ []

Pamięć o Tobie
niech będzie zawsze żywa.
Spoczywaj w spokoju.

()()
[][]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

✿¸.•´¨) ¸.•*¨)✿
✿(¸.•´✿...PAMIĘTAM…✿
✿¸.•)¸.•´´)✿


+```
+………...(
+……..….))
+..........((
+..........)
+........((, )
+.....__' | '__
+......._|_/
+......[]$$$[]
+......[]$$$[]
+......[]$$$[]
+......[]$$$[]
+......[]$$$[]
+......[]$$$[]
ڿڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣڿ◕ڰۣ◕ڿڰۣ◕ڿڰۣ

"...MIŁOŚĆ NIE ZAWSZE MOŻE POKONAĆ CIERPIENIE,ALE MOŻE JE UCZYNIĆ ZNOŚNYM"....

PROMYCZKI PAMIECI..
AGATKO NA DZIS DLA CIEBIE..
─═ ❤ ═─◕─═ ❤ ═─◕─═ ❤ ═─
Jak trudno bez Ciebie żyć
Wciąż w smutku na Ciebie czekać
A nocą o Tobie ciągle śnić
A w dzień od wszystkich uciekać.

♥ ,•*``````*•, ☆
•* ŚWIATEŁKO *•
•* WIECZNEJ *•
♥ *PAMIĘCI ♥ ,•*````*•, ☆
♥ *•‚ ‚¸_¸ ‚ ‚•* ☆


♥░````````)
♥░```````( (
♥░``````) ) )
♥░`````( (,) ) )
♥░`````( ( ( (,))
♥░`````((,) ) ) )
♥░````( ( ((,) )) )
♥░````( (( (,,)) ))
♥░``````[][*][]
♥░```【☼☾♥☽☼】
♥░```【☼☾♥☽☼】
♥░```【☼☾♥☽☼】
♥░```【☼☾♥☽☼】
♥░˜”*•۞•*” ♥”*•۞•*”˜

¸¸.•*´¯`❀
•*´¯`❀...Kiedy zamiera wokół nas w ciszę zaklęty świat I ten sam... Obcy czas.... Puste dni... Gdy Ci zabiera kogoś czas rozpaczą sięgam gwiazd a gdzieś tam... Obcy świat pusty dom jak Ciebie teraz kochać mam dziś już wiem jesteś zawsze blisko mnie A w sercu oddech gwiazd i Anioły w moich
snach. ¸¸.•*´¯`✿ ¸¸.•*´¯`✿
¸¸.•*´¯`✿ ¸¸.•*´¯`✿
•*´¯`✿ •*´¯`✿
____________________
C.ŚP.W.MAKOWIECKIEGO

AGATO
NASZA PAMIĘĆ

♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥*♥

"Każdego dnia nawlekam
Na cienką nić życia
Koraliki nadziei...."

"Anioły schodziły po ścieżce białej,
schylały się, patrzały, głowy ku sobie zbliżały,
chwiały ogromnymi, cichymi piórami,
szemrały szumiącymi szatami
i stawały bojąc się przestraszyć ciszę,
która się razem z nimi nad ziemią czekającą kołysze".

( Kazimiera Iłłakowiczówna )

Jaśniutkie światełko mej pamięci ((*)).