Jest taki ból, Którego nic nie ukoi… Jest taki strach, Którego nic nie pokona… Jest taki żal, Który nigdy nie zniknie… Jest taka tęsknota, Która już zawsze zostanie… [*] [*] [*]

Byłaś najlepszą córką jaką mogłam sobie wymarzyć...

A teraz tak bardzo Ciebie brakuje...
Gdyby miłość mogła uzdrawiać, a łzy wskrzeszać

Byłabyś córeczko znowu wśród nas...




░░╠███╣░░░░░░░╠███╣
╠██▓▓▓██╣░░░╠██▓▓▓██╣
██▓▓▓▓▓██╣░╠██▓▓▓▓▓██╣
██▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓██╣
╠██▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓██╣
░░╠██▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓██╣
░░░░╠██▓▓▓▓▓▓▓██╣
░░░░░░╠██▓▓▓██╣
░░░░░░░╠██▓██╣
░░░░░░░░╠█▓█╣
░░╠███╣░░╠█╣░░╠███╣
╠███████╣░░░╠███████╣
█████████╣░╠█████████╣
█████████████████████╣
╠███████████████████╣
░░╠███████████████╣
░░░░╠███████████╣
░░░░░░╠███████╣
░░░░░░░╠█████╣
░░░░░░░░╠███╣
░░░░░░░░░╠

Bóg nie obiecywał
słońca bez deszczu,
radości bez smutku,
pokoju bez bólu.

Bóg obiecał
siłę na każdy dzień
odpoczynek po trudzie,
światło na drogę,
łaskę na czas prób,
pomoc z wysoka,
niezawodną przyjaźń,
nieśmiertelną miłość...

Jasne światełko pamięci dla Ciebie
...((**))((**))((**))...

\"Koniec... początek czegoś piękniejszego...\" Pewnie tam byłaś bardziej potrzebna....\"Światełko i modlitwa dla Ciebie.....

Cieplutkie światełko dla Ciebie Agatko.
Aniołeczku, zbliża się Twoje Święto.
Dla nas tu na ziemi jest to czas zadumy.
Dla Twoich bliskich są to trudne dni,
Bądź przy Nich mocą Swojego Ducha.
Ja ciągle trwam ,pamiętam , modle się,
bo tylko tak mogę okazać Tobie swoją miłość
i wdzięczność.
Jezu Ufam Tobie

:((*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Trzeba uczyć się siebie na nowo, bo tamto stare ja umarło razem z Nim. „Wymyślać” siebie na nowo. Spróbować tchnąć życie w kukłę, która z nas została. I dni jakoś same się toczą. Choć wolno niemiłosiernie. Cierpliwie czekać, aż zacznie się czegoś chcieć. Gdzieś pojechać, coś zobaczyć, mieć coś nowego. I powalczyć ze skradającym się uczuciem zdrady wobec dziecka. Jak ja mogę się z czegoś cieszyć i śmiać, pozwolić na jakiejś wyjście, nowy zakup gdy moje dziecko nie żyje i jest zakopane pod ziemią. Zdrada! Zdrada! – krzyczy coś w środku. Zapomniałaś o swoim dziecku? Wyrzuciłaś je z pamięci? Kanty bólu z czasem łagodnieją, powoli uczę się z tym żyć. Przez chwilę można znaleźć ukojenie, odetchnąć głębiej. Na początku się TEGO nie zauważa, ale TO jest. Niezależnie od nas. Jak i większość naszego życia. Sinusoida lepszych i gorszych dni krąży niespokojnie. To się wspina; to opada. Czas rozdzierania i czas zszywania. Czas beznadziei i czas nadziei. Co i raz dopada mnie myśl jak to możliwe, że ja żyję i dalej „w miarę normalnie”, gram w tym filmie bez jednego aktora. A ze światem nie stało się nic.
To późniejsze PO, już nieco spokojniejsze, nigdy nie będzie takie NORMALNE, bo być nie może. To życie obdarte z poczucia bezpieczeństwa, z poczucia jakiejkolwiek kontroli nad życiem swoim i swoich bliskich. Ale żyjemy, a każdy dzień przybliża nas do spotkania…
═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Tyle marzeń nie spełnionych, tyle wypraw nie odbytych, tyle słów nie wypowiedzianych, tyle rzeczy nie poznanych…. ANIOŁECZKU......

═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

RENIA M.JARECZKA PYRSAKA