W swietle lampki nagrobnej uwieziony jest czas...
Ten, który mija nieuchronnie i ten, który nieustannie przyplywa.
W cieple migocacego plomienia zamknieta jest pamiec...
Ta tkliwa w oslonie milosci i ta, w okruchach wspomnienia.
Jestesmy za tymi, co odeszli i przed tymi, którzy przyjda po nas...
A miedzy nami zawsze jest swiatlo wiecznej tesknoty...

------------- )
------------ )░\\
------------/░░\\  　 *
-----------/░,░(
-----------\\░)░/  *
---- .------`Y´------.
----|·--------------·´|
----|█▓█▓▓▓▓▓█|  　 *
----|█▓██▓▓▓▓█|
----|█▓███▓▓▓█|
----|█▓████▓▓█|
----|█▓█████▓█|  *
----|█▓█████▓█|
----|█▓█████▓█|
----|█▓█████▓█|  　 *
--░|█▓█████▓█|░

. MAMA ŁUKASZA B

____((
____ ))
____/\\\',(
__ (,\\\"★\\\",)
____|♥|
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓

** ANIOŁKU **

DZISIAJ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH...
WASZE ŚWIĘTO ...
BĄDŻ TAM SZCZĘŚLIWY... U BOKU PANA NASZEGO...
A JA W MODLITWIE I CISZY , BĘDĘ BLISKO CIEBIE ,
MODLIĆ SIĘ O SPOKÓJ TWEJ DUSZY...

WIRTUALNE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIOŁKU...

____((
____ ))
____/\\\',(
__ (,\\\"★\\\",)
____|♥|
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród ludzi, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.
_______ ×§× ×§× ×§×
_____ ק׌WIATEŁKA)_ק×
___ק×_DO____((_NIEBA__ק×
__ק×________(,)________ק×
_ק×________(,,,)________ק×
_ק×_______,/,|,\\,_______ק×
__ק×_____[_____]___ __ק×
___ק×___[_______]___× §×
_____ק×_[_______]_ק×
___$$$$$$$$______$$$$$$ $$
$$$**********************$$$$
$$$ &&&&&& $$$$$$ &&&&&&& $$$$
$$$$ &&&&&&& $$$$$ &&&&&&& $$$$$
$$$$ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$
_$$ I CODZIENNEJ PAMIĘCI $$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$ $$
______$$$$$$$$$$$$$$$$$
________$$$$$$$$$$$$$
___________$$$$$$$
_____________$$$
______________$
dla CIEBIE

Morze płomieni,grób w kwiaty strojny.
Słowa rozmowy z bliskim z za świata.
A po policzku łza gorzka płynie.
Cicha modlitwa do nieba wzlata.
Przy grobie bliskich słowa modlitwy.
Zapewnień ciche słychać rozmowy.
Że kiedy na nas przyjdzie ta chwila,
to się złączymy w ich świecie nowym.\'\'
Jest początek i koniec musi być.

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

`ღ```````)`````ŚWIATEŁKA
`ღ``````((`````PAMIĘCI WRAZ
`ღ``````)))````Z MODLITWĄ
`ღ``````(())```DLA CIEBIE
`ღ``````(()))```AGATKO
`ღ``````((()))``W DNIU WASZEGO
`ღ``````[_ღ_]```ŚWIĘTA NIECH
`ღ``````[_ღ_]```ZAWSZE
`ღ``````[_ღ_]```SIE PALI
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

Dzisiaj cmentarze zniczami rozświecone.
Pyłki chryzantem wypełniają powietrze.
Splecione ze świec dymem, ku niebu polecą.
Kołysząc się lekko na wietrze.
Nad grobem bliskich nam osób
Odżyją wspomnienia, obraz ich życia powróci..
Obraz...którego zapomnieć nie sposób...
Obraz...który nas cieszył...a dzisiaj smuci...
Najjaśniejsze Światełko Mojej Pamięci niech płonie do Samego Nieba dla Ciebie Aniele [*]

Swiatełko na ten smutny czas.. [•][•][•]…AGATKO...

[*]

*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*
Najjaśniejsze Światełko
Pamięci do nieba
*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*

.......................(,)
..........).........._\'\\!/\'_
.........(,).........(\"\"\"\"\")
......._\'\\!/\'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(\"\"\"\"\"). W Zadumie
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ. I Ciszy!
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*
Między płatkami chryzantem złotych
wśród migających świateł zniczy
miliony wspomnień
w jesiennej zadumie, w świerku zapachu
ci co odeszli wracają do nas
Twarze zastygłe znów tętnią życiem
oczy zamknięte, rozwarte szeroko
chłoną łapczywie twarze swych bliskich
ci co zostali, ci co odeszli
w listopadowym uścisku święta
razem, jak dawniej, bliżej niż kiedyś
w sercach
co noszą obraz ich twarzy...wracają
*”♥”*°•._˜”*°•♥•°*”˜_.•*”♥”*

„CI KTÓRZY ODESZLI…”1 LISTOPADA
JUTRO ICH ŚWIĘTO**

Ci, którzy są już w krainie ciszy,
odchodząc kiedyś od nas ciałem,
zostali duszą co wszystko słyszy,
opiekując się nami przez dni całe.

Oni przekroczyli już życia próg,
ten najwyższy, który i nas czeka,
albowiem o tym postanowił Bóg,
że taki jest życia kres człowieka.

Wszyscy kiedyś tam się spotkamy,
bez względu na swoje majętności,
więc to czego w życiu dokonamy,
wróci na sądzie sprawiedliwości.

Nadchodzi dzień Święta Zmarłych,
dzień głębokiej zadumy i refleksji,
bo takie zwyczaje się u nas utarły,
by uczcić pamięć tych, co odeszli.

I choć nosimy Ich w sercu rok cały,
to dzień 1 listopada jest szczególny,
zapalamy ogień pamięci wspaniały,
oddając Im hołd do nieba wspólny.

Łączymy się z Nimi przez światło,
a jego ciepło bije aż do Ich Krainy,
Oni wiedzą, że nam Ich zabrakło
i dlatego mamy takie smutne miny.

Dajmy Im dowody naszej miłości
i łączmy się w modlitwie z pokorą,
a poczują nasze serca z wysokości
i z wdzięcznością wszystko odbiorą.

Kiedy będziemy zapalać światełka
w miejscu, gdzie teraz odpoczywają,
niechaj połączy nas więzi mgiełka,
a ujrzymy jak do nas się uśmiechają.


[*] Światełko pamieci wraz z
cichym szeptem modlitwy dla Ciebie[*]

W tych trudnych dniach nasze zranione serca bolą jeszcze bardziej.
Gorąco pozdrawiam.Małgosia.