Swiatełko wraz z modlitwą dla Ciebie Agatko.

Ciężko na sercu
i w duszy ciężko
ból wszystko zmienia
łzy zmieniają się w kamienie
serce jak głaz w piersi dusi

czemu matczyne serce
nie umie zrozumieć,

(*)(*)(*)(*)
NA ZAWSZE - BÓG Z TOBĄ
ODPOCZYWAJ W POKOJU
(*)(*)(*)(*)

Tyle lat, tyle miesięcy, tyle dni, tyle godzin, minut, sekund przeżytych razem.
Każda chwila zapisana w mej pamięci świetlistym obrazem.
A teraz co? Nic już nie ma.
Każda ta chwila w szary pył się zmieniła.
Ta tęsknota za każdym promieniem, uśmiechem,
za Twego głosu słodkim echem.

życie to tylko chwila
jak przez sito
sączą się puste bez Ciebie dni,
zastygają w bezruchu
krople tamtych chwil...
co jak bańka mydlana,
pryska co dnia,
staram się chwytać je w dłonie
lecz ucieka jak mgła..
zawieszona JAK JA
między ziemią a niebem.

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

Twoich najbliższych serdecznie pozdrawiam

Przez noc droga do świtania-Przez wątpienie do poznania-Przez błądzenie do mądrości-Przez śmierć do nieśmiertelności.Bo na zawsze pozostaniecie w naszej pamięci i w sercach.Światełko i modlitwa

Pamięć to nieśmiertelność.....
Pamiętam i dziękuję za pamięć o moim synu.....

Podaj krople˛nadzieji tym którzy na nią czekają.spraw by przez łzy sie˛s\'mieli Ci którzy nic już nie mają..... moja pamie˛c\'

Prawdziwą miłość poznaje się nie po jej sile, lecz po czasie jej trwania.
(Robert Paulet)

JAŚNIUTKIE, NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO MEJ PAMIĘCI NIECH ZAWSZE PŁONIE ((*)).

(*)(*)(*)
|_||_||_|
niedzielna modlitwa
tata śp Krzysztofa Jarczyk

I słów już zabrakło

I łez już brak

Usta otwarte lecz krzyku nie słychać,

I niby oddycham i duszę się w sobie

Patrzę, nie widzę

Dotykam, nie czuję

Puste ręce…

Puste ramiona…

Modlę się, pytam

Jakim cudem jeszcze ….

Żyję????

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜

Tak bardzo chciałabym potrzymać Twoją najdroższą rączkę, córeczko, poczuć ciepło Twej dłoni, dlaczego to takie nieosiągalne ******

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜
Jak teraz o tym myślę o tym dniu, to było tak jakby wybuchła bomba i w ułamku sekundy zniszczyła skarb, który miał być wieczny, nienaruszalny, niezniszczalny, a tymczasem ten mój skarb miał się zmienić się w garstkę prochu, na który patrzyłam nie dowierzając, że to niemożliwe, że przecież to nie może się tak skończyć, to nie może dziać się naprawdę. Przecież byłaś tu i miałaś być zawsze, tymczasem co? nie ma ? jak to nie ma? nie będzie? nigdy? nie, to nie może być prawdą. Cały dotychczasowy świat runął w gruzach, a ja patrzyłam jak osłupiała, niezdolna zrobić żadnego kroku, żadnego gestu, nie mogąc wydobyć z siebie żadnego słowa. Czułam tylko ogromny lodowaty chłód i przerażającą pustkę. Tę pustkę, którą nie ma czym wypełnić, która pozostała i pozostanie niewypełniona, niczym nie zastąpiona, pozostanie na zawsze.
Zniknęłaś mi z oczu, lecz nigdy z serca ,MOJA AGATKO...!!!!

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜
DZIĘKUJĘ ZA PAMIĘĆ O MOIM JARUNIU I MOICH BLISKICH.
POZDRAWIAM SERDECZNIE
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA