...czas nie leczy ran,czas przyzwyczaja nas do bólu....ale ile jeszcze możemy Agatko.

Środowe cieplutkie światełko pamięci.

Pamiętam

W co się ból może zmienić
w gniew tupanie nogą
w otwartą książkę zamkniętą powoli
w modlitwę
płacz prywatny bo wprost do poduszki
list pisany pięć razy bez związku od rzeczy
milczenie przy stole
chodzenie tam i nazad dookoła prawdy
dotknięcie ust samotnych łyżeczką herbaty
w to co niemożliwe – jeszcze nie ostatnie
w tę samą znowu miłość
kończącą się długo

pozwól więc Matko
niech dalej boli

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE AGATKO

SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH

Niczym rzadki wirus, mądrość daje o sobie znać w najmniej oczekiwanych
chwilach, a najbardziej podatni bywają na nia ludzie zdolni do współodczuwania
z innymi, ludzie, którzy potrafią rozumieć,
NIE MIJAJĄCY BÓL, UPADKI I TĘSKNOTĘ.
MY TO ROZUMIEMY IRENA

Czas

”Czy wiesz, że słońce zachodzi,
Czy wiesz, że kończy się wiatr,
Czy widzisz, że tamci ludzie młodzi
mają dzisiaj po … lat?”

Wciąż masz …za mało lat…Agatko...
Światełko mojej pamięci z cichym szeptem modlitwy.
Wieczne odpoczywanie…

╬ ♥•.¸♥•.¸ ♥•.¸ ¸.•♥ ¸.•♥¸.•♥ ╬

Ludzie są jak wiatr.
Jedni lekko przelecą przez życie
i nic po nich nie zostaje,
drudzy dmą jak wichry
i zostają po nich serca złamane,
jak jakieś drzewa po huraganie.
A inni wieją, jak trzeba,
by wszystko mogło na czas kwitnąć i owocować
i to właśnie po tych zostaje
piękno naszego świata. (Krystyna Siesicka)


*`
*```)
*``(()
*``((()
*``((()
*[____]


╬ ♥•.¸♥•.¸ ♥•.¸ ¸.•♥ ¸.•♥¸.•♥ ╬

♥ ═ . AGATKO. ═ ♥

♥╚═ ╬ ═ ╬ ═ ╬ ═ ╬ ═╝

♥ ═ ╬ PAMIĘTAM ╬ ═

♥╚═ ╬ ═ ╬ ═ ╬ ═ ╬ ═╝


╬ ♥•.¸♥•.¸ ♥•.¸ ¸.•♥ ¸.•♥¸.•♥ ╬


żona M.MARKIEWICZA
bliska śp rodz.GOŁOWACZ

Kim Byłaś...
wie tylko Bóg...
i Ten kto Cię stracił...
Dla świata byłaś
tylko cząstką,
dla NAS całym światem.
.............(
............ ))
_____)\\\',(
___._(,\\\"\\,)
____._ ||
⋰ڿڰۣڿ❀ڿڰۣڿ ⋰
Światełko Mojej Pamięci...

Pamiętamy Agatko...

Pamiętamy Aguniu....

Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana” (Rz 14,7nn.)




Dariusz, mąż Joasi, tato Agnieszki, Marcinka, Gosi i Justynki

-:¦:-_-:¦:-
Jest Chmura,
Jest Mgła,
Jest Życie
I Gorzka Ł Z A . . .
-:¦:-_-:¦:-