...dobrze, że wspomnień nikt nie może odebierać...Światełko pamięci dla Ciebie ADRIANKO...Twojej pamięci....

ADRIANKO cieplutkie promyczki dla Ciebie do samego Nieba w ten mroźny poranek...Twojej pamięci ... [*] ...

Niedzielne płomyczki pamięci ...

                          „Tym co pozostają tutaj z garbem bólu, 
                           jedyną pociechą jest cisza i pamięć..”
                    ─═◕ ❤️ ◕═─═════ ◕◕ ═════─═◕ ❤️ ◕═─

                           ________¶
                           ________¶¶
                           _______¶__¶
                           ______¶____¶
                           _____¶__¶¶__¶_________ ¶ 
                           ______¶_¶¶_¶__________¶¶
                           ________¶¶___________¶__¶
                           _____¶¶¶¶¶¶¶¶¶______¶____¶
                           _____¶_______¶_____¶__¶¶__¶
                           _____¶_______¶¶_____¶_¶¶_¶
                           _____¶______¶__¶______¶¶
                           _____¶_____¶____¶__¶¶¶¶¶¶¶
                           _____¶____¶__¶¶__¶_¶_____¶
                           _____¶_____¶_¶¶_¶__¶_____¶
                           _____¶_______¶¶____¶_____¶
                           _____¶___¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶_____¶
                           ___¶¶¶___¶_______¶_¶_____¶¶¶¶
                           ¶¶¶¶¶¶___¶_______¶_¶_____¶¶¶¶¶¶
                           _¶¶¶¶¶___¶_______¶_¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
                           ___¶¶¶¶¶¶¶_______¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
                           _____¶¶¶¶¶_______¶¶¶¶¶¶¶¶¶
                           ______¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
                           _______¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶
                             
                 Promykami listopadowego słońca zapalam Lampeczkę dla Ciebie...
            ✫•◥◣_ _◢◤•✫✫•◥◣_ _◢◤•✫✫•◥◣_ _◢◤•✫✫•◥◣_ _◢◤•✫

(*)

To tak trudno wytłumaczyć
Że się kogoś nie zobaczy
Że już koniec, że nie wróci
Że nikt tego nie odwróci
Pozostaną Ci wspomnienia
Smutek w sercu, łza na twarzy
I modlitwa co wciąż łączy
I Miłość , która się nie kończy......


dla Adrianny...

Ada....Nie pomyślałbym, że maleńka dziewczynka biegająca czasem miedzy nami stanie się tą Adą....Adrianną, która będąc w wieku dużo młodszym ode mnie oznajmi Światu swoje JESTEM!...Znałem Adę tylko przez pewien etap jej i swojej młodości.W zasadzie byliśmy dziećmi. Ja trochę starszym. Nie znalem Jej poczynań zawodowych, głównie kontakt utrzymywałem z Jej Bratem...śmierć przyszła nagle a wtedy...nagle dowiedziałem się kim była Ada...Pa Aduś.Nie znałem Cię lecz czuję pustkę. Jacek.

Najjasniejsze lampeczki pamięci dla Ciebie ADRIANKO ...[*]...

... Twojej pamięci ADRIANKO ... Twojej pamięci ...