Adrian Romer (1984–2008) – Nekrolog | FUNER ®

12 lat temu

Adrianku na zawsze Cię kochamy i pamiętamy o Tobie. Byłeś najwspanialszym człowiekiem i przyjacielem...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama Chrzestna

12 lat temu

Adrianku wczoraj był ślub Lewego. Wiem, że tam byłeś. Mamcia czuła Twój chłód na ręku w Kościele. Wiedziałyśmy, że nie opiuściłbyś Przyjaciela w tak ważnym dniu. Lewy Przyjacielu - małżeństwo jest jak ogród. Trzeba go pielęgnować - chwasty wyrywać i podlewać miłością. Kochani - w imieniu Adrianka i całej naszej Rodziny życzymy Wam Obojgu pięknego ogrodu.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 2 dodać 1 =

12 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Adriana.L

12 lat temu

[*]

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama chrzestna

12 lat temu

Tak bardzo smutno tu...Nie myśl, że się skarżę...Widzę znów nasz dom, Ciebie Adrianku w nim...Wołam Twoje imię, znowu jesteś z nami jak za dawnych lat...
W sercu Cię przytulam Mały. Każdego dnia...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mamcia

12 lat temu

"Gdyby Matki głos mógł wyznaczać los, mój synku...
Gdy zapomnisz o piosence, zapamiętaj moje ręce, mały mój synku..."
Kocham Cię Synu.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mamcia i Tata

12 lat temu

Rozsypie po niebie noc gwiazd złoty pył
I księżyc srebrzysty zagości.
Usłyszę cię, choćbyś o tysiąc był mil.
My - echo, my - echo.
My - echo nieziemskiej miłości.

I dotknę cię, gdzie by nie rzucił mnie los,
Swym sercem, bo kocham nad życie.
Miłości odwiecznej przywoła nas głos.

I nawet za granią, gdzie wieczny trwa czas
I ciemność całunem okrywa,
Wiem, nigdy i nikt nie rozłączy już nas.
My - pamięć, my - pamięć.
Nas pamięć gwiaździsta ożywia.

Adrianku my echo, my echo.
To echo miłości.

Kochamy Cię Syneczku.