Adrianku Byłeś, Jesteś i Będziesz miłością swoich Rodziców(*)

Ciesz się Aniołku życiem wiecznym i pomóż iść przez życie Tym,
którzy płaczą, tęsknią i kochają Cię całym sercem.

Rocznicowe światełko wraz z modlitwą(*)(*)(*)

\'\' O Panie to Ty na mnie spojrzałeś ,
Twoje usta dziś wyrzekły me imię.
Swoją barkę pozostawiam na brzegu
razem z tobą nowy dziś zacznę łów \'\'
Synku Bóg otworzył przed Tobą bramy nieba ,
Ty wzniosłeś się ponad ziemski wymiar , a nasz świat
się zatrzymał i nie rusza z miejsca
Ta jedna chwila zmiażdżyła nasze życie i odmieniła
jego bieg . muzyka życia zamilkła , a
dżwięki zamieniają się w ciszę
Synku to pięć lat temu wychodząc powiedziałeś
ostatnie zdanie ,które było jak przesłanie
Adrianku kochany tulimy Cię dziś wyjątkowo w
naszych sercach i otulamy myślami
Czekaj tam na nas Skarbie i obyśmy się tam
jak najszybciej spotkali

************************************************************

[*]

[*]

().()
[.][.]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Trzeba uczyć się siebie na nowo, bo tamto stare ja umarło razem z Nim. „Wymyślać” siebie na nowo. Spróbować tchnąć życie w kukłę, która z nas została. I dni jakoś same się toczą. Choć wolno niemiłosiernie. Cierpliwie czekać, aż zacznie się czegoś chcieć. Gdzieś pojechać, coś zobaczyć, mieć coś nowego. I powalczyć ze skradającym się uczuciem zdrady wobec dziecka. Jak ja mogę się z czegoś cieszyć i śmiać, pozwolić na jakiejś wyjście, nowy zakup gdy moje dziecko nie żyje i jest zakopane pod ziemią. Zdrada! Zdrada! – krzyczy coś w środku. Zapomniałaś o swoim dziecku? Wyrzuciłaś je z pamięci? Kanty bólu z czasem łagodnieją, powoli uczę się z tym żyć. Przez chwilę można znaleźć ukojenie, odetchnąć głębiej. Na początku się TEGO nie zauważa, ale TO jest. Niezależnie od nas. Jak i większość naszego życia. Sinusoida lepszych i gorszych dni krąży niespokojnie. To się wspina; to opada. Czas rozdzierania i czas zszywania. Czas beznadziei i czas nadziei. Co i raz dopada mnie myśl jak to możliwe, że ja żyję i dalej „w miarę normalnie”, gram w tym filmie bez jednego aktora. A ze światem nie stało się nic.
To późniejsze PO, już nieco spokojniejsze, nigdy nie będzie takie NORMALNE, bo być nie może. To życie obdarte z poczucia bezpieczeństwa, z poczucia jakiejkolwiek kontroli nad życiem swoim i swoich bliskich. Ale żyjemy, a każdy dzień przybliża nas do spotkania…
═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Tyle marzeń nie spełnionych, tyle wypraw nie odbytych, tyle słów nie wypowiedzianych, tyle rzeczy nie poznanych….ADRIANKU......

═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─
ZOSIU POZDRAWIAM CIE CIEPLUTKO
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Dlaczego
świat
przeleciał obok mnie
tak szybko
nie dał się zatrzymać zbliżyć przejść na ty
pognał

**()
**[]****()
********[]****()
**************[]

Ten, kto w pamięci swoich bliskich
żyje, ten nie umarł,
jest tylko daleko.
Umiera ten,
kto zostaje zapomniany.

PONIEDZIAŁKOWE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
I MODLITWA NA DZISIAJ((*))((*))
DLA CIEBIE ANIOŁKU.