Bez granic
„Potoki mają swe łoża -
I mają granice morza
Dla swojej fali -
I góry, co toną w niebie,
Mają kres dany dla siebie,
Nie pójdą dalej!

Lecz serce, serce człowieka,
Wciąż w nieskończoność ucieka
Przez łzy, tęsknoty, męczarnie,
I wierzy, że w swoim łonie
Przestrzeń i wieczność pochłonie
I niebo całe ogarnie. „
Adam Asnyk

Została tęsknota, tęsknota, tęsknota…
Trudno bez Ciebie Adrianku…żyć!!!

♥¸•*´¨`*•.¸♥•.¸♥¸.•*´¨`*• ♥

Gdy smutek boli,
a słowa zbyt małe,
by rozpacz wypowiedzieć -
zostaje tylko milczenie
pełne gorących łez
i bliskość osieroconych serc...

♥¸•*´¨`*•.¸♥•.¸♥¸.•*´¨`*• ♥

Adrianku co dzień od nowa przekonuję się ile utraciłam .Gdy Byłeś każdy smutek i troska dnia codziennego była łatwiejsza do zniesienia ,szybko co złe mijało.Twoje serce było otwarte dla wszystkich i każdego ,ale ja czułam to najbardziej.Tak mi Ciebie brakuje Synku...

(*)(*)(*)

Dla Ciebie Aniołku światełko pamięci z cichym
szeptem modlitwy…
____________ ✬✬
__________✬✬✬✬✬
________ ✬✬✬✬✬✬✬
______ ✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬
____✬✬✬✬________✬✬✬✬
___✬✬✬✬____۩ ____✬✬✬✬
__✬✬✬✬_____۩ _____✬✬✬✬
__✬✬✬✬____۩ ۩ ____✬✬✬✬
___✬✬✬✬___۩ ۩ ___✬✬✬✬
_____✬✬✬✬__۩ __✬✬✬✬
_______✬✬✬✬!!✬✬✬✬
_____________!!
________████✬████
___✬___ █████████
________████✬████
___✬___ █████████.

Umieć kochać – do tego trzeba ukończyć szkołę cierpienia.

Kochamy wciąż za mało, choć widzimy lampion na cmentarnych płytach ,
choć daty tam się stroją i nazwiska imiona i wiek życia .
Kochamy wciąż za mało,
choć widzimy jak ziemski czas wbija się w nas bruzdami ciszy i coraz trudniej chodzić po tej ziemi i coraz trudniej żyć. (*)

... ×`•.¸.•´×*´¨)
.................¸.•´¸.•*´¨) ¸.•*¨)
................(¸.•´ (¸.•` ** :)))

Niech pamięć
nigdy nie zgaśnie
jak płomień świecy
niech się pali bez końca.
Z pamięcią .....

... ×`•.¸.•´×*´¨)
.................¸.•´¸.•*´¨) ¸.•*¨)
................(¸.•´ (¸.•` ** :)))

Pamiętam codziennie w modlitwie i zapalam światełko.