Bądż dobrym duszkiem,który czuwa nad swoimi bliskimi,
Bądz milości wspomnieniem,i w smutku pocieszeniem....
...........).........
...........(,)........
.........__'|'__.......
.........(""""_)......

Powietrza nie widać a wiemy,że ono jest...Ciebie nie widać..ale wiemy,że Jesteś tuż obok....♥......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIECI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))

Mimo bólu, mimo zła,miłość Matki wiecznie trwa......Mimo bólu,mimo łez,miłość Matki wieczna jest...........Pamiętam Adrianku

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiadzie ktos, kogo Ty kochasz.
Po Nim zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez Tego co był najbliższy
musisz dalej pojechać przez życie;(

Światełko dla Ciebie [*]

A myśmy wiedzieli że Ty nas przewyższasz ,inteligencją ,elokwencją .Byłeś piękny wewnątrz i zewnątrz Adrianie .Świat stracił oddech zgasły wszystkie światła w tej jednej strasznej chwili.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

```````(````
```````(,)```
``````((,))```
``````(((,))```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
`````♥@@♥```
````♥♥♥♥♥♥♥``

Zapalam światełko pamięci.

Adrianku tak bardzo trudno jest i nie wiem ile można tak żyć ? ,bez wiary w lepsze dni , bez Twego ciepła ?.Tęsknota i beznadzieja odbiera siły.Synku Kocham Cię nad życie ,ale przeciez to wiesz!

Bronisława Sibiga
W korowodzie
„przyglądam się chwilom
które odchodzą
idą pięknym korowodem
szczęśliwe podają dłoń zagubionym
trzymają mocno
radosne ocierają łzy smutkom
zostaje w tyle zmęczenie
odpoczywa chwilę
nawet cierpienie ma pogodną twarz
spełnienie –
macha ręką na pożegnanie”


Niech piękne wspomnienia radosnych chwil, ocierają nasze łzy…
Niech łagodzą cierpienie…
(*)(*)(*)

[*] [*] [*]

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich