Niedzielne światełko pamięci


()()()
[][][]

##################
•**••**••**••**••**••**••**
##################

Tęsknota , ból ,
cierpienie,pamięć
wspomnienie......
nie znają czasu ,
pozostają na zawsze .

##################
•**••**••**••**••**••**••**
##################

"śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą...."
Oszukał nas los, to podłożona zła karta
Dziecięca niewinność, tak łapczywie wydarta

Lodowaty dotyk śmierci, zabrał Twą dusze
I nie dał Tobie szansy, nam dał katusze

Nieopanowany ból przeszywa to rozstanie
I na zawsze w sercach bliskich pozostanie

To co serca rozłączyło, również je połączy
Spotkamy się tam, gdzie dzień się kończy...
Smutek większy od serca... ;(
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIELE [*]

..........)
.........(,)
......._'!/'
.......(""""")
❀ڿڰۣڿ❀ڿڰۣڿ❀
❀ڿڰۣڿ❀ڿڰۣڿ❀

SMUTNE JEST ŻYCIE, BEZ CIEBIE ANIELE...
ZAPALAM ŚWIATEŁKO NA DZISIEJSZĄ NIEDZIELĘ....POKÓJ TWOJEJ DUSZY...
..........)
.........(,)
......._'!/'
.......(""""")
❀ڿڰۣڿ❀ڿڰۣڿ❀
❀ڿڰۣڿ❀ڿڰۣڿ❀

Obcowanie

Ci co odeszli są z nami dalej
wypełniają sobą powietrze
w Ich szepcie słyszymy
,,co u ciebie" albo ,,witaj"
albo ,,dzień dobry" bo u Nich wciąż rano i dzień otwiera okna
w naszą wspólną przestrzeń
w nowe jeszcze
wciąż jeszcze...

A. Olędzka-Frybesowa
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Niedzielne, słoneczne światełko
mojej nieustającej pamięci(*)
Adrianku

Jeszcze kielich mojej doli
Wiele kropel ma;
Muszę cierpieć, pić powoli,
Wypić aż do dna."
......................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........

Jesteś w mej pamięci i modlitwie do końca mych dni.

Synku dwa lata temu to już były ostatnie dni Twego ziemskiego życia ,nigdy się z tym nie pogodzę,nigdy.......Zapalam Ci Skarbie niedzielne światełko i przytulam w sercu

„Mówiły jesienne liście:
Skoro odchodzić nam trzeba,
zatańczmy balet ostatni
na wielkim parkiecie nieba.
Stroiły się na tę chwilę
w brązy i złota, czerwienie
a potem pląsały lekko
na nieba błękitnej scenie.
Aż w końcu wiatr silny powiał
i je rozproszył po świecie.
Pozostał błękit i pustka
na wielkim nieba parkiecie.”

Kalina Beluch

...i tylko błękit nieba pozostał ten sam...

[]`````
[]```````
[]``````````)
[]`````````(,)
[]````````(___)
[]```````````
[]````````)
[]```````(,)
[]`````(____)
[]``````````
[]`````)
[]````(,)
[]`` (___)
[]```````
`````````
Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich