„Ci, co odchodzą, wciąż z nami są
patrzą z miłością na nasze dni
czasami śmieją się przez łzy.”
SPOCZYWAJ W POKOJU((*))((*))

„Ci, co odchodzą, wciąż z nami są
patrzą z miłością na nasze dni
czasami śmieją się przez łzy.”
SPOCZYWAJ W POKOJU((*))((*))

Aniołku nasza pamięć i światełko dla Ciebie oraz cytat z Kamilka wiersza pt.
" Pływanie z dziećmi"

"... Złamane serce może być naprawione miłością..."
Twoim bliskim dziękujemy, że są z nami i pamiętają o Kamilku. Pozdrawiamy Gosia i Wojtek

Adrianku,masz szczęście być synem swoich Rodziców.A Oni mieli szczęście mieć takiego syna.Cały czas są z Tobą.Ogromna miłość Twojej Mamusi emanuje z każdego Jej słowa do Ciebie.
Wasze relacje to najpiękniejsza więź jaka może łączyć matkę i syna.
Jesteś na pewno szczęśliwy wiedząc o tym i czując to.Zapewniaj o tym Swoich Rodziców,może będzie Im choć troszkę lżej.Chociaż trudno mi w to uwierzyć,bo taką wielką tęsknotę jaka wyziera z każdego słowa Twojej Mamusi,taką ogromną rozpacz za Tobą- nie da się niczym chyba ukoić.
Przed wszystkimi matkami,które straciły swoje dzieci pochylam głowę z wyrazami największego bólu i ogromnego szacunku dla Ich cierpienia.Modlę się za Ciebie Adrianku,za wszystkie Aniołki,które są z Tobą i za Ich rodziny.Miliony światełek dla Was posyłam*****************************************************

Na gałęzi usiadł ptak
opuszczone skrzydła ma,
jego oczy bez radości,
w jego sercu smutek gości.
Czemu,czemu czemu.......

Adrianku Jestes dla mnie wszystkim

***********************

... pozostaniesz na zawsze w sercach tych, którzy Cię kochali...
SPOCZYWAJ W POKOJU ANIOŁKU((*))((*))

Tylko dzisiaj ......
Wytrzymać Panie,tylko dzisiaj przetrwać
i przeżyć,nie myśleć ,co jutro się stanie.............
Światełka do samego nieba dla Ciebie Aniele...

..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.•°*”˜҈.•°*”˜҈
.......(""""")Światełko Pamięci
..............Niech Plonie ........

„za drzwiami cisza
przerywana tykaniem zegara
wsłuchujemy się w czas
nie stoi nie cofa się
idzie do przodu

opustoszał nasz dom
ciała powyginał ból
a my wciąż nasłuchujemy
Twych kroków ....”

Wieczorne światełko nich rozświetla mrok.
(*)