Cicho zamknęłam,
drzwi za sobą...
I zapatrzyłam się,
w nocne niebo.
Ogarnęło mnie,
poczucie spełnienia.
Nawet gdzieś tam,
pomiędzy gwiazdami
można odkryć...sens.
Było coś pięknego,
w tej ciszy...
Otoczonej magią,
postrzegania świata.
Poczułam nawet...
Twój oddech,
na mojej skroni.
Wiem, byłeś blisko.
Czy słyszałeś...
Jak uśpiony świat,
cicho oddycha...
........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").......
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ...........

[']NA ZAWSZE W MYM SERCU...

Potargane myśli rysowały grymas na twarzy.
Wiatr uspokajał;
grał na strunach melodię
o zasłuchanych drzewach, trawach.

Kiedy dzień schodził do nocy,
pragnęłam krzyczeć w modlitwach trwożnych,
a wtedy otuliłeś mnie ramionami..
- spadł śnieżny, łabędzi puch.

Ucichła cała ziemia i niebo,
a chmury zniżyły swój ciężar;
zrozumiałam - nie mogłeś dłużej zostać.

Dziś skrywam szczęście.
gdy tęsknota wdziera się na drogę
niespełnionych marzeń, po której
chodzimy oddzielnie...

((........(,)..............(,).........(,)
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.....(____)........(____)..(____)
Czy w naszych sercach zawsze już będzie gościł smutek?

Zgasło światło
nastała ciemność lecz nie nocy
słowa zastygły w ciszy
wypaliła się świeca
zegar zatrzymał swój bieg
czas dobiegł kresu przeznaczenia
pozostała już tylko
ostatnia droga
pożegnanie najbliższych
ból i łzy
orszak żałobny w smutku
podąża na miejsce spoczynku
byłeś pośród nas
od dzisiaj pozostaniesz
w naszych sercach
pamięci i wspomnieniach
wiatr kołysze koronami drzew
wokoło cisza zapomnienia
smutne twarze
odgłos spadającej ziemi
aż dzwoni w uszach
i cisza płynąca z trąbki
Ty pozostaniesz tutaj
my wracamy do szarej codzienności
nie pora dla nas jeszcze
zatrzymujemy obraz
i pamięć po TOBIE

[*][*][*] ZAWSZE BĘDĘ PAMIĘTAĆ ADASIU.....

Białą ciszą dzień się zaczął
Nad domami, nad polami
Chmury lekko ziemię kraszą
Śniegowymi okruchami.

Biel zakryje nasze wady,
Nasze troski i złudzenia
Księżyc się prześliźnie blady
Po pamięci nieistnienia.

Będzie tylko cisza drgała
Taka miękka i puszysta
Cisza, która cię zabrała
Na aniołów rajską przystań.

Z utęsknieniem wypatruję
Twoich kroków, twoich śladów
Ale serca już nie czuję
Pośród białej ciszy sadu.
(♥) (♥) (♥) (♥) (♥)(♥) (♥) (♥)

Gdyby tak można było zagłuszyoć choć na chwilę ten brak, tęsknotę i smutek.

Miłość przezwycięży nawet śmierć.
Bo kochać Was nigdy nie przestaniemy.

_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________# `,+.*`,+.*`,+.*`
.............`•.¸(¨`•. •´¨)
.... ............×`•.¸.•´× (¨`•.•´¨)
.................(¨`•.•´¨). ×`•.¸.•

Dowodem na to jest nasza nieustająca pamięć.