Gdybym miała niebios wyszywaną szatę
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym Ci tę szatę pod stopy,
Lecz biedna jestem: me skarby – w marzeniach,
Więc Ci rzuciłam marzenia pod stopy,
Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach.

Gdybym miał niebios haftowane szaty,
Złotym i srebrnym przetykane światłem,
Błękitne, ciemne, przydymione szaty
Nocy i światła, i półświatła,
Rozpostarłbym je pod Twoje stopy.
Lecz jestem biedna, mam tylko SNY,
Moje sny ścielę pod TWOJE stopy,
Stąpaj więc lekko, bo stąpasz po snach... [*]

/William Butler Yeats/ .....................)
....................(,)
..................([__])
..................([__])
..................([++])
_...............{(____)}
Wierzę mocno, że czujesz moją obecność każdego dnia,
bo każdego dnia pamiętam i już nigdy nie zapomnę….

światełko pamięci dla Ciebie Adasiu.

„Gdziekolwiek będziesz,
cokolwiek się stanie,
będą miejsca w książkach i miejsca przy stole
kasztan kiedy kwitnie i owoc otwiera,
będą drzewa ulice, ktoś nagle zawoła,
ktoś do drzwi zapuka i pamięć przyniesie,
z kwiatem, z godziną, z kolorem,
wciąż będzie początek, bo wszędzie są mosty,
prawdziwe jak powietrze ode mnie do Ciebie,
gdziekolwiek będę, cokolwiek się stanie”
J. Zych
((........(,)..............(,).........(,)
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.......[__]............[__]......[__]
((.....(____)........(____)..(____)

Będzie pamięć i pamięć już zawsze zostanie...

``````(
`````))
`````( (
`````) )
````( ( ,))
```( (( ,))) )
`````[IIII]
```[ø¤°ღ°¤ø]
```[ø¤°ღ°¤ø]
```[ø¤°ღ°¤ø]

~~~~~~~~~~~~~~~
```````POKÓJ```````
``TWOJEJ```DUSZY``
~~~~~~~~~~~~~~~

Siostra K.J.R. Kwietniewskich

"...i dlatego właśnie,tych których już raz pokochaliśmy,powinniśmy zawsze w sercach trzymać."

Blask marzeń...

Płynę, czuję głębie wody.
Blask wytworzony
przez promień słońca,
przebija źrenice.
Rozpala serca żar.
Łzy płyną długo,
a przede mną
spienionych fali dal.

Mam ochotę zapomnieć,
o tym co zabrał czas.
I oddać z nurtem wody,
wszystkie myśli,
co nadzieję kradną mi.

Chciałabym powstać
i płynąć pod prąd.
Wygrać walkę z wiatrem.
Zerknąć w modrą toń.
Ujrzeć uśmiech i szczęście,
które opromieni moją twarz.

I wierzyć, że
bryza nie zerwie żagli.
Zostawię miły sen,
że utopie pecha w bagnie
Zostanie tylko wyobrażenie.
I Koszmar nie powtórzy się...

((*))*((*))*((*))*((*))*((*))*((*))
Odpoczywaj
w pokoju.