...TU CIEBIE NIE MA, LECZ JESTEŚ PRZECIEŻ…

Każda czynność, nawet najprostsza jest ponad siły, nawet oddychanie albo podniesienie ręki. Przeżycie kolejnej minuty wydaje się nie do wytrzymania. Nawet uczuć żadnych w środku, nic, tylko ta wszechogarniająca pustka. Taka się czułam rozdarta na dwoje, gotowałam zupę, a w środku zupełnie gdzie indziej. Nic nie przynosi ukojenia, nawet noc, bo zasnąć nie można, choć najgorsze były ranki, bo miałam świadomość, że jeszcze cały dzień do przeżycia, jak mnie ktoś pytał o plany na następny tydzień, to myślałam „mnie interesuje tylko jak dotrwać do wieczora”. Nie wydawało mi się, że znów kiedyś będę mogła jeść albo swobodnie oddychać. Dopiero po długim czasie zaczęłam zauważać, że te kolejne, nie wiem jak przetrzymane minuty i godziny, zaczęły się układać w dni i tygodnie.

Nie mówcie tym, którzy stracili ukochanych, że „czas zagoi rany”, nie mówcie, że „oni już nie cierpią”. Najlepiej nie mówcie nic. Czas tych ran nie leczy. Pozostają, bo śmierć ukochanych jest też trochę śmiercią nas samych: coś w nas umiera. Żyjemy, ale nic nie jest tak, jak było przedtem, już nie jesteśmy tacy sami. (ks. A. Boniecki)

Łzy nie są oznaką słabości, lecz dowodem, że nasze serce nie wyschło.

╬```````````(
╬```````````)
╬``````````((,)
╬`````````[_*_]
╬`````````[*_*]
╬`````````[_*_]
╬````````♥♥♥♥♥`
╬``````````````
╬╬╬╬╬╬╬╬╬.
światełko pamięci

(*)

........)
.......(;)
.......♥/
.....(♥♥♥)
.....(♥♥♥)
.....(♥♥♥)

Nie ma już gniewu
Wyczerpał się
Nie ma już strachu
Oswoił się.
Nie ma już łez
Zabrakło ich
Nie ma już cierpienia
Zatracił się w marzeniach
Nie ma już melodii
Ugrzęzła w gardle.
Nie ma już słów
Zapadły się w przepaść.
Nie ma już słońca
Wyblakło na niebie.

Nie ma już Ciebie

Reszta nie ma znaczenia...

__Już nie płacz,no nie płacz kochanie,bo nic się nie stanie,gdy włożysz tą białą sukienkę.Bóg będzie przy Tobie,nie jesteś już w gRobie.Pan Jezus Cie trzyma za rękę.
Jak snieg wybielała ta wina-co miała Cię zycia szarością dotykać-więc nie płacz kochanie i spiesz do Jezusa,bo dłużej nie może już czekać.-zrozumiesz dlaczego już musisz zostawić przyjaciół.Utoruj im drogę i prowadz do Boga,miłością ich zycie naznaczaj.
Pobiegnij do Pana,Twa dusza stroskana w ramionach się schroni Jezusa,choć zywot Twój krótki ukoisz swe smutki.A wieczność Twe serce rozrusza i łzy Pan osuszy ,cierni z serca wykruszy.Światłością rozjaśni Twe mroki i poznasz dziecino tę miłość jedyną,poczujesz jak jesteś Mu drogi.
Sukienka Twa biała jak snieg wybielała,bo Jezus Ci grzechy przebaczył.W niej możesz Kochanie przed Bogiem już stanąć.W niej możesz już Nieba próg przekroczyć.I nie martw się o mnie ,ja nie zapomnę-w mym sercu co dzień będziesz ze mną.Już nie płacz kochanie ,bo znów się spotkamy,przybiegnę do Ciebie na pewno.Więc wspieraj mnie mocno,przy Tobie odpocznę wiedziona bezkresną tęksnotą .Ma dusza stroskana z szacunkiem do Pana osiągnie upragniony spokój .Jak wiatrem we włosach,jak zbożem pól kłosach,miłością w mym sercu jesteś Kochanie.Jak skrzydeł trzepotem,dziecięcym tupotem,na zawsze tu ze mną zostaniesz.I blaskiem gwiazd lśniących,łąk kwieciem pachnących i rosy porannej muśnięciem,co bliskie-co czyste jak niebo przejrzyste,jak uśmiech dziecka przed zaśnięciem.
Bóg zesłał katusze,gdy zabrał Twą duszę lecz była Ona niezbędną.Przez krzyża cierpienie Bóg zesłał zbawienie i wtedy Ty znów będziesz ze mną.___ANIOŁECZKU____
ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ*❀*ჱ
POZDRAWIAM
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Aniołku...
[*]

Niedzielne Światełko wraz z modlitwą Aniołku dla Ciebie {*}

Łza,maleńka,słona,ciepła...ta dobra,towarzyszyła mi córeczko od dnia Twoich narodzin.W szczęśliwych oczach błyszczała radością,dumą,nadzieją...teraz też jest słona już nie taka maleńka,nie ciepła.Wypaliła piętno na mej twarzy,towarzyszy mi od dnia Twojej smierci,w smutnych oczach błyszczy tęsknota,zagubienie i cierpienie.Ta sama łza, ale już nie taka sama.NA ZAWSZE W SERCU,CIELE I DUSZY