...TU CIEBIE NIE MA, LECZ JESTEŚ PRZECIEŻ…

(*) Wieczne Światełka Pamięci (*)

dobranoc maleńka

(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)
Najsmutniejsze są wspomnienia,które zadają okropny ból.
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Trudno żyć z piętnem śmierci zapisanej zmarszczkami na twarzy
ciężko dźwigać serce tęsknotą wypełnione
kolor czerni zaciemnia i przysłania do przebycia drogę
i choćbym chciała uciec... nadaremno bo gdzie ja pójdę,
moja tęsknota podąży razem ze mną. (((*))) [*] (((*)))
NA ZAWSZE

*♥*♥*
Niewidzialna
jestem dla tego świata
a robię wszystko jak wczoraj
a kocham tak samo jak wczoraj
potrzebuję miłości i troski
jak wczoraj

Nic się u mnie nie zmieniło
tylko tyle
że dziś rozumiem to
czego nie rozumiałam
w c z o r a j ,,,

Na ławeczce przysiadasz
przy bliskich mogile,
Powracają we wspomnieniach
do Ciebie na chwilę,
Znów Cię uśmiechem ciepłym witają,
A może karcą i dobre rady dają…
Patrzysz na znicz, który cicho płonie,
Wspominasz ich oczy, włosy i dłonie,
Ich głos powraca do serca Twego,
Jak z filmu kiedyś dawno z nimi
nagranego, Oni potrzebują żeby
o nich pamiętano,
I miłość do nich w sercu
zawsze skrywano.” (*)ANIOECZKU

… tak mijają dni bez Ciebie …

… każdy dzień taki sam….

… bez Twojego radosnego głosu …

… bez Twojego pogodnego uśmiechu …

… bez Twojej radości i chęci życia …

… bez CIEBIE, ANIOŁECZKU !!!!!!!!!!!!! ……

Świat się pomylił !!!!!!!!!!!!!!

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

................)
...............((
...............)*(
..............(,¦,)
...........__.¦.__
___$$$___$$$___
__$$$$$_$$$$$__
__$$$$$$$$$$$_
____$$$$$$$__
______$$$__
_______$_

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ANIOŁECZKU MÓJ KOCHANY ZOSTAWIAM

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

________ŻAL_______

Idzie drogą Żal…skulony,otulony w szal .Pod płaszczem skrywa tęsknotę ,w kieszeni ukrywa zgryzotę…ale to na potem.
Idąc tak drogą ciernistą,napotkał żal smutny ból.
Zaszeptał szeptem ....nie patrz tak cierpiąco…
Skrzydłami przygarnął ból.I dalej poszedł.
Żal otulił się szczelniej w szal, idąc w podartych kaloszach,w strugach deszczu, ociężale o cierpienie potknął się przy skale.
Żal Cierpienie kirem otoczył z politowaniem objął w pół oddechem myśli zamroczył.
Płaszcz rozłożył jak skrzydła i rzucił się w dół.

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─
M.JARECZKA PYRSAKA

Cisza, pustka, mrok...odebrano nam to co najdroższe...życie jest kruche i tajemnicze, czasami bardzo zaskakujące...potrzebujemy Was, tęsknimy coraz bardziej....