...TU CIEBIE NIE MA, LECZ JESTEŚ PRZECIEŻ…

Kiedy tęsknota rozdziera serce, kiedy brak sił by iść dalej przez życie, by nadążyć za biegnącą na oślep codziennością, zamykam powieki, biorę głęboki oddech oczyszczający płuca i myśli, zamykam je z nadzieją że w głębi duszy ujrzę Cię córeczko, zamykam powieki i jesteś kochany Aniele…

Niestety coraz częściej wspomnienie i wyobrażenie przestają mi wystarczać, kiedy próbuję wziąć głęboki oddech, zamiast poczuć rześką bryzę łaskoczącą mile moje myśli, czuję pustkę ziejącą z dna płuc, ogarnia mnie panika, rozglądam się nerwowo, łapczywie próbuję zaczerpnąć powietrza….

Oczy szeroko otwarte, , martwe spojrzenie, wilgoć, napływają gorące, piekące łzy, spływają po szklanych źrenicach, żłobią bruzdy na wyschniętych policzkach, spływają już wartką rzeką po dekolcie…

I ten wydobywający się z samego wnętrza krzyk, głośny zawodzący krzyk, cierpienie próbuję wydostać się na zewnątrz, lecz ginie w odgłosach codzienności, staje się cichutki jak szelest liścia tańczącego przy akompaniamencie letniego wietrzyka, staje się bezgłośny przy miarowym tykaniu ściennego zegara….

A dłonie, gdzie schować dłonie, podrygujące nerwowo, jak opanować pragnienie dotyku, jak zabronić im błądzić po omacku w nadziei że odnajdą ciepło Twego ciała dziecino…

Jak poluźnić potężny uścisk bólu, jak wyślizgnąć moją wymęczoną już postać z tego paraliżującego uścisku, jak zminimalizować odczuwanie, jak uśmiercić zakończenia nerwowe….

Bezsenność wróciła, nadchodzi, chowam ciężką głowę pod kołdrą, to na nic i tak słyszę jej kroki, są coraz głośniejsze, przedzierając się przez ciemność potęgują odczuwanie bólu… głowa mi pęka od natłoku myśli, natłoku słów świdrujących mój zmęczony umysł, słów których nie było mi dane wypowiedzieć…

I ten uśmiech, o który mam do siebie żal, ostatnio za bardzo się tu panoszył, muszę go zmyć razem z wieczornym makijażem, kąciki ust powinny spadać pod naporem żalu i smutku, starałam się je podnosić na siłę, wbrew sobie, co okupiłam potwornymi wyrzutami sumienia, maska to przecież nie był mój uśmiech to maska…

Rozsypuję się, kawałek po kawałku, dławi mnie strach, ile jeszcze jestem w stanie udźwignąć córeczko…
⋱⋱☀⋰⋰
¯¯¯⋱⋱☀⋰⋰
_____⋱⋱☀⋰⋰
¯¯¯¯¯¯¯¯⋱⋱☀LAURUNIU,PRZYTULAM TWOJA DUSZYCZKĘ ANIOŁA

«♥» ▬▬ «•*•» ▬▬▬ «•*•» ▬▬«♥» ▬▬ «•*•» ▬▬▬ «•*•» ▬▬
POZDRAWIAM SERDECZNIE
M.JARECZKA PYRSAKA

Tylko wspomnienia krzyczą , odległe jak jeden dzień .......
...Pamiętam....

.______. (,)     
..______.╒▒╕
.______..╘═╛        
... (,)  .........PŁOMYCZKI...   
...╒▒╕
...╘═╛...............PAMIĘCI... 

______________....... (,)    
_____________........╒▒╕
_____________........╘═╛
Kochana...

ANIOŁECZKU!!

Modlitwa+Światełko=Pamięć!

(*)... Każdy dzień bez Ciebie jest cierpieniem,
każda noc bólem,
godzina wiecznością.
Wspomnienie jest pocieszeniem,
ale pomaga tylko przez chwilę.
Potem znowu przychodzi :
tęsknota, ból, cierpienie...(*)

░░░░░░░◕♥◕
░░░░(¯`:´¯)◕♥◕
░░(¯ `•.\\\\|/.•´¯)◕♥◕
░(¯ `•.(۞).•´¯)░◕♥◕
░░(_.•´/|\\\\`•._)◕♥◕
░░░ (_.:._).░◕♥◕
…….…,•’„’•,•’„’•,
……..…’•,`’•,*,•’`,•’
…………….`’•,,•’`
………,•’„’•,•’„’•,
………’•,`’•,*,•’`,•’
………….`’•,,•’`
,•’„’•,•’„’•,
’•,`’•,*,•’`,•’
…..`’•,,•Moja maleńka kruszynko,
,•’„’•,•’„’•,Przepełniasz całe me serce.
’•,`’•,*,•’`,•’Kocham Cię i nigdy nie zapomnę.
…..`’•,,•’I tęsknie,tak bardzo.DLACZEGO?
,•’„’•,•’„’•,.
’•,`’•,*,•’`,•’ .
…..`’•,,•……

Gdy czyta się różne smutne historie, łatwo jest sobie wyobrazić, że bohatersko stawiamy czoło trudnościom, znacznie trudniej jest poradzić sobie z nieszczęściem, które naprawdę nas dotyka.(*)(*)(*)

___####___#### .`-.´.+` ´°
_##____#_#____##`,+.*.*´
#_______#________# `+.*`
#________________# `,+.*`.°
_#______________# `,+.*`,+.*
__#____________# `,+.*`,°*`’ °
_____#_______# `,+.*`,+.*`,+.
_______#___# `,+.*`,+.*`,+.*’
_________#,+.*,+,*,+,*,+,*
░░░░░░░◕♥◕
░░░░(¯`:´¯)◕♥◕
░░(¯ `•.\\\\|/.•´¯)◕♥◕
░(¯ `•.(۞).•´¯)░◕♥◕
░░(_.•´/|\\\\`•._)◕♥◕
░░░ (_.:._).░◕♥◕
◕♥◕◕♥◕ … „

Wszystko co kochaliśmy, stało się wszystkim co straciliśmy.

Dobranoc moja kochana córeczko.Słodkich snów aniołku.Kocham Cię kruszynko.

Światełko naszej pamięci ((*))

Tak trudno uwierzyć, że tyle miłości, tyle dobroci może odejść tak niespodziewanie ♥

Może spotkamy się Tam, gdzie trafi każdy z nas,
Tam gdzie życie będzie snem,
Może spotkamy się Tam, gdzie w miejscu stoi czas,
Za sto lat, za rok, za dzień…
Zapalam Ci światełko co wieczór,
by one dla Ciebie świeciło
By blaskiem swoim cudownym,
Twoje niebo zdobiło.
Modlitwę też Ci co wieczór zanucę...♥♥♥