(*)

ŚWIATEŁKO MOJEJ PAMIĘCI (*)

Kamilek w jednym ze swoich wierszy napisał
" Będę biegł do Ciebie Gdy skończę swoją podróż Czekaj na mnie Trzymaj swą miłość przy życiu Będę śnił o Tobie..."
Aniołku biegnij do swoich bliskich oni czekają na Ciebie

Na twarzy uśmiech, a w oczach smutek,
To gra pozorów w bezsensie życia...
To przejść tragicznych losu skutek:
Maska na twarzy – bólu ukrycie!

Maska, co uśmiech ma wypisany:
Jak dawne szczęścia błogie wspomnienie.
Pod maską: - nie uleczone nigdy rany!
I oczy, które zdradzają cierpienie...

Idą znajomi – uśmiechem ich witam,
Pochylam lekko swoją głowę:
Chowając wzrok – spojrzeń unikam...
Jak sobie radzisz? – Ok. – odpowiem...

Dopiero gdy jestem już w swoim domu,
Maska uśmiechu z twarzy znika.
Tu nie potrzebny uśmiech nikomu!
Tu pustka bólem wspomnień przenika.

Tu łzy bezpiecznie z oczu spływają,
Tu pustka krzyczy samotnie w nocy!
Tu – w lustrze cierpienie rysy zdradzają...
Bezgłośnie wołam w pustkę: - pomocy!
SERCEM ZAPALONE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE

BARDZO SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
I DZIĘKUJĘ ZA TO ŻE SĄ W ZWYKŁEJ CODZIENNOŚCI.

..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]

Niedzielne światełko mej pamięci dla Ciebie Aniołku wysyłam do nieba ((*)).

Czerwone od płaczu oczy,

cieknąca po policzku łza,

dopadła mnie dzisiaj rozpacz,

rozpacz jak gęsta mgła.



Wołające o pomoc serce,

krzycząc z bólu za dnia,

w noc zimna i chłodną,

po cichutku w poduszkę łka.



Krzyczę! lecz słów nie słyszę,

odbija sie echem od ścian,

tak cierpię bez Ciebie synku kochany,

myślami gdzieś błąkam w dal.

Mleczną drogą wśród gwiazd stąpasz
Tak daleko od nas od domu,
za daleko SYNKU KOCHANY,
za daleko ,za daleko......
TY POWINIENEŚ BYĆ TU Z NAMI

MROZEM ISKRZĄCE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

POZDRAWIAM SERDECZNIE TWOICH NAJBLIŻSZYCH
IRENA