Współczesne obchody Dnia Wszystkich Świętych są nam powszechnie znane. 1 i 2 listopada odwiedzamy cmentarze, gdzie kładziemy kwiaty i zapalamy znicze, mające być wyrazem naszej pamięci o tych, którzy odeszli. Dzisiaj przyjrzymy się, jak dawniej oddawano cześć zmarłym na ziemiach polskich.

O tym, jak uciążliwe potrafią być wysokie temperatury nie trzeba chyba nikogo przekonywać. W naszej szerokości geograficznej występują one coraz częściej, zwłaszcza w okresie między majem a wrześniem. Apogeum upałów zazwyczaj przypada na miesiące zwane wakacyjnymi czyli w czerwcu, lipcu oraz sierpniu. Czymś więc naturalnym się wydaje w tym czasie zredukowanie warstw odzieży do niezbędnego minimum. Nie zawsze jednak jest to możliwe, bo też nie zawsze pozwalają na to okoliczności.

Późnojesienne wieczory, zwłaszcza te z początku listopada każdego roku, sprzyjają nie tylko refleksjom o przemijaniu, ale także są dobrą okazją do odwiedzin cmentarzy. Mijając tysiące nagrobków nie tylko wspomina się swoich zmarłych, ale też czasem przychodzi refleksja, że przecież kiedyś nadejdzie moment własnej śmierci. A choć wtedy już nie będzie można osobiście zadecydować o formie pochówku - to przecież można podjąć taką decyzję jeszcze za życia.